آيات ديگر كلمه طورى نوشته شده كه قرائت آن سبب اشتباه مىشود .
قرآن يا ترجمه آن
س . ترجمه قرآنكريم مهمتر است يا قرائت قرآنكريم ؟
ج . خواندن ترجمه صحيح قرآن كريم نيز بسيار خوب است و فضيلت و ثواب دارد و تا حدودى شخص را با قرآن مجيد آشنا و مربوط مىسازد اما ثوابهاى خاص و مهمّى كه براى قرائت قرآن است به خواندن خود قرآن به همان الفاظ عربى اختصاص دارد . ترجمه هرچه هم دقيق و رسا باشد بالأخره كلام بنده و مخلوق است و قرآن كلام خدا و خالق و هرگز ترجمه قرآن را نمىتوان مثل ترجمه كتابهاى ديگر در كنار هم و مانند هم دانست . بايد ترجمه قرآن را پله اول صعود به معارف الهى و حقائق غير متناهى دانست و صعود را تا هر كجا ممكن است ادامه داد و بديهى است كه تفسير از سطح عميق تر و غناى بيشترى برخوردار است و مفسر بايد علاوه بر تسلط به لغت عرب ، آگاه به روايات وارده از معصومين عليهم السلام درباره آيات قرآنى نيز باشد .
ضمير متكلم مع الغير در قرآن
س . منظور خداوند از آوردن كلمه « ما » كه در بعضى از آيات اشاره شده ، چه كسانى هستند ؟
ج . يك نكته آن به اقتضاى اشاره به عظمت متكلّم در مقام بيان بعضى مطالب است كه به ضمير جمع مناسب با بلاغت و تكلّم به مقتضاى حال است ، تا مخاطب ، با توجّه به عظمت متكلّم ، مطلب را - چنان كه بايد و شايد و به طور جدّى - دريافت نمايد و اهميّت آن را درك كند ؛ مثل : « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ » ، كه به اين تعبير مشحون از اعجاز و متضمّن پنج ضمير جمع ، محفوظ بودن درون قرآن مجيد را به حفظ الهى ، به طور بسيار اكيد و بليغ بيان