شرايطى است كه خدا در مورد جهاد فرض و واجب كرده است ، بدان اقدام كند در حالى كه از هر پليديى كه ميان نفس او و جهاد حايل و مانع مىشود پاك و پاكيزه شده باشد . ما به كسانى كه مىخواهند جهاد كنند ، ولى بر خلاف شرايط خداى عزّ و جلّ بر مؤمنان و مجاهدانند كه توصيف كرديم ، نمىگوييم جهاد نكنيد ، بلكه مىگوييم : ما شما را از شرايط خداى - تعالى - بر شايستگان جهاد - كه وجود خود و اموالشان را با بهشت داد و ستد كردهاند - آگاه كردهايم . پس اگر مردى در آن شرايط در وجود خود نقصانى مىبيند آن را اصلاح كند و نقص را بر طرف سازد ، وقتى ديد كاملا در داشتن شرايطى كه خداى - تعالى - اذن جهاد داده كامل شده آن گاه شايستگى لازم را به دست آورده است . امّا اگر از اين مقدّمات سرپيچى كند مجاهد نخواهد بود ، به سبب اصرارى كه بر معاصى و كارهاى حرام و اقدام به جهاد بر اساس خبط و كوردلى دارد و از سر نادانى روايات دروغين بر خداى - عزّ و جلّ - مىبندد . به جان خودم سوگند كه در خبر پشت در پشت دربارهء كسى كه چنين كارى كند آمده است كه خداى - تعالى - اين دين را به وسيلهء اقوامى كه آنان را در آخرت بهرهاى از نيكى نباشد ، نصرت مىدهد . پس انسان بايد خدا را پرهيزگارى كند و بپرهيزد از اين كه جزو چنان اقوامى باشد . اينك براى شما بيان و معلوم و آشكار شد ، و پس از اين بيان عذرى در نادانستن نداريد ، و نيرويى نيست جز به خدا و خدا ما را بس كه به دو توكّل مىكنيم و سرانجام و سرنوشت به سوى اوست . « 26 »
/ 80
[ سوره الحج ( 22 ) : آيات 42 تا 51 ]
وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ ثَمُودُ ( 42 ) وَ قَوْمُ إِبْراهِيمَ وَ قَوْمُ لُوطٍ ( 43 ) وَ أَصْحابُ مَدْيَنَ وَ كُذِّبَ مُوسى فَأَمْلَيْتُ لِلْكافِرِينَ ثُمَّ
هامش
( 26 ) - نور الثقلين ، ص 502 - 505 .