زيانى به منكران خود ، و كافران بر ضد پيامبران و رسالتهاى خدا عرض اندام مىكنند .
پيامبر وكيل و ضامن آنها نيست ، بلكه او فقط مژده رسان و بيم دهنده است ، و خود در برابر رنجهايى كه مىبرد مزدى نمىطلبد و تنها براى نيكبخت ساختن انسان از طريق هدايتش به راه درست ، مىكوشد .
پيامبر بر نيروى فناپذير بشرى تكيه نمىكند ، بلكه به ذات زندهاى توكّل دارد كه هرگز نمىميرد و هنگامى كه به ستايش او تسبيح مىگويد از او نيرو مىطلبد ، و او تنها كسى است كه از بندگانش حساب مىكشد ، و خود براى آگاهى از كار بندگانش كافى است .
قرآن پيامبر خدا را بدين صفات توصيف مىكند و شبهههايى را كه شيطان در دلهاى سادگان مىافكند تا به وحى كفر ورزند ، زايل مىسازد .
شرح آيات : جهاد بزرگ
[ 51 ] «
وَ لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً
- اگر مىخواستيم به هر قريهاى بيم دهندهاى مىفرستاديم . » خدا تواناست كه به هر قريهاى هشدار دهندهاى بفرستد ، ولى او با حكمت براى تمام افراد بشر يك تن را هشدار دهنده قرار داد ، / 456 و اين دليل بىعظمتى آن هشدار دهنده نيست ، و نيز دليل بر بىاهميّتى گروه اندكى از مؤمنانى كه پيرامون گرد آمدهاند نتواند بود ، بلكه شايد درست بر عكس آن دلالت كند . وقتى دل پاك و گوش بيدار باشد يك هشدار دهنده براى تمام جهانيان كافى است ، امّا اگر در گوشها كرى و بر دلها سختى و بىخبرى حكمروا باشد وجود هشدار دهندگان در هر قريه و حتى در هر خانه سودى ندارد .
[ 52 ] بسيارى از مؤمنان هنگامى كه خود را گروهى اندك مىيابند احساس شخصيّت و اعتماد به نفس خود را از دست مىدهند ، و در نتيجه در برابر