تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 453

پس خداوندى كه زمين را با آبى كه از آسمان فرو مىفرستد پاك مىكند دل را نيز با وحى پاكيزه مىسازد . « وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً وَ أَناسِيَّ كَثِيراً - و چارپايان و مردم بسيارى را كه آفريده‌ايم بدان سيراب كنيم . » خدا آب را آفريد و در زمين به وديعه نهاد تا چارپايان و مردم را بدان سيراب كند . [ 50 ] « وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا - و باران را ميانشان تقسيم كرديم تا به تفكّر پردازند . » چه چيز را خدا ميانشان تقسيم كرد ؟ برخى گويند اين عبارت دلالت بر تقسيم ابرها به وسيلهء خدا دارد كه باران را به اذن او در / 452 مناطق گوناگون زمين فرو مىبارند ، و اگر اين تقسيم نبود ابرها در يك جا انبوه مىشدند و تمام بار خود را كه باران باشد ، بر سرزمينى واحد فرو مىريختند كه در آنجا آب سرريز مىشد و ديگر زمينها به سبب نرسيدن آب تشنه و خشك مىماندند . ولى قرآن مىگويد : « وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا - و آن را ميانشان تقسيم كرديم تا به تفكّر پردازند » و كلمهء صرّفناه بر ابرها بدان اندازه دلالت نمىكند كه بر مثلهايى كه پيش از اين زد دلالت مىكند . و معنى اين است كه ما مثلها و كلمات خود را تقسيم كرديم و آنها را براى همهء مردم بيان نموديم ، و در سرزمينهاى گوناگون كتابى از سوى خدا فروفرستاديم كه از طريق پيامبرى كه از جانب اوست رسالت او را براى بشريّت حمل مىكند . « فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً - ولى بيشتر مردم جز ناسپاسى چيزى نكردند . » در اينجا گونه‌اى تشابه و هماهنگى ميان بارانى مىبينيم كه از آسمان مىبارد و از طريق توزيع قناتهاى طبيعى در زمين جريان مىيابد تا چارپايان و مردم را سيراب كند ، و رسالتى كه از آسمان فرو مىآيد تا در دلهاى مردم مستقر شود .