[ 8 ] «
وَ يَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكاذِبِينَ
- و اگر آن زن چهار بار به خدا سوگند خورد كه آن مرد دروغ مىگويد ، حدّ از آن زن برداشته مىشود . » پس اگر زن چهار بار بر دروغگو بودن شوهر خود به خدا سوگند بخورد ، حدّ از وى برداشته مىشود ، و تازيانه و سنگسارى در كار نيست ، و اگر چنين نكند ( و سوگند نخورد ) چنان است كه گويى وى تهمت زنايى را كه شوهرش به دو وارد كرده تصديق كرده است .
[ 9 ] «
وَ الْخامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْها إِنْ كانَ مِنَ الصَّادِقِينَ
- و بار پنجم ، زن بگويد كه خشم خدا بر او باد اگر مرد از راستگويان باشد . » يعنى مرد در ادّعايى كه در حق وى كرده و تهمتى كه به وى زده است گفته باشد ، و همچنين خود را لعنت مىكند كه اگر مرتكب زنا شده باشد ، و در نتيجه اتّهامى كه شوهرش بر وى وارد ساخته درست بوده باشد .
[ 10 ] «
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ
- چه مىشد اگر فضل و رحمتى كه خدا بر شما ارزانى داشته است نمىبود ؟ و اگر نه اين بود كه خدا توبه پذير و حكيم است ؟ » اگر فضل خدا و امكان توبه به درگاه او نمىبود ، بيگمان كسانى كه زنان خود را قذف مىكردند و متّهم مىساختند گرفتار عذاب مىشدند زيرا قذف نزد خدا تهمتى بزرگ شمرده مىشود ، و بر كسى جايز نيست كه به صرف گمان يا انتقام طلبى ديگران را متّهم سازد . جواب « لولا - اگر نه اين بود » از خلال روند عبارت معلوم است ، و شايد آيهء 14 نيز اشاره به همين معنى دارد ، آنجا كه پروردگار ما سبحانه و تعالى مىگويد : «
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيما أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذابٌ عَظِيمٌ
- اگر فضل و رحمت خدا در دنيا و آخرت ارزانيتان نمىبود ، به سزاى آن سخنان كه مىگفتيد شما را عذابى بزرگ در مىرسيد » .