زالَتا انْ امْسَكَهُما مِن احَد مِن بَعْد « 1 »
خداست كه آسمانها و زمين را از زوال و سقوط نگاه مىدارد و اگر زوال و سقوط كنند ، كسى جز او نيست كه آنها را نگاه دارد .
وَ آيَةٌ لَهُمُ الارْضُ المَيْتَةُ احْيَيْناها وَ اخْرَجْنا مِنها حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَوَ جَعَلْنا فِيها جَنّات مِنْ نَخيل وَاعْناب وَ فَجَّرْنا فِيها مِنَ العُيُونِ لِيَأكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَ ما عَمِلَتْهُ ايْديهِمْ افَلا يَشْكُرُونَ « 2 »
زمين مرده نشانهاى براى ايشان است كه زنده كرديم آن را و از آن دانه بيرون آورديم پس از آن مىخورند و در آن باغهايى از درخت خرما و انگور قرار داديم و در آن چشمههاى آب روان ساختيم تا از ميوه آن و از آنچه كه عمل دست خودشان است بخورند « 3 » ، آيا پس شكر نمىكنيد ؟ !
اللّهُ الَّذي سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِي الْفُلْكُ فيهِ بِأَمْرِهِ وَ لتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرونَ وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّمواتِ وَ ما فِي الأرْضِ جَميعاً
هامش
( 1 ) . فاطر ، آيهء 41 .
( 2 ) . يس ، آيهء 33 - 35 .
( 3 ) . اين معنى در صورتى است كه « ما » در « و ما عملته » نافيه نباشد ولى اگر نافيه باشد معنايش اين مىشود كه : دستهاى ايشان آن را نساخته و عمل نياورده است نظير آياتى كه در سوره واقعه است . .