وَاللّهُ انْزَلَ مِنَ السَّماء ماءً فَاحْيا بِهِ الارْضَ بَعْدَ مَوْتِها انَّ في ذلِكَ لَايةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ « 1 »
خدا فرستاد از آسمان آبى را پس با آن زمين را بعد از مردنش زنده كرد به درستى كه در اين امر هر آينه نشانهاى است براى گروهى كه مىشنوند .
انَّ اللّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوى يُخْرِجُ الْحَي مِنَ الْميِّتِ وَمُخْرِج الْمَيِّتِ مِنَ الْحَي ذلِكُمُ اللّهُ فَانّى تُؤْفَكُونَ فالِقُ الاصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ تَقْديرُ الْعزيزِ الْعَليم « 2 »
به درستى كه خدا شكافنده دانه و هسته است ، زنده را از مرده بيرون مىآورد و بيرون آورنده مرده از زنده است ؛ اين است خداى شما پس كجا برگردانده مىشويد ؟ ( چرا به دروغ نسبت خدائى را به آنان كه اين كار نتوانند ، دهيد . شكافنده صبح است و شب را آرامگاه قرار داد و خورشيد و ماه را به نظمى معين به گردش در آورده ، اين است تقدير خداى غالب دانا .
وَ لَوْ انَّ اهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقُوْا لَفَتَحْنا عَلَيهِمْ بَرَكات مِنَ السَّماءِ وَ الارْضِ وَلكِنْ كَذَّبُوا
هامش
( 1 ) . نحل ، آيهء 65 .
( 2 ) . انعام ، آيات 95 - 96 . .