« فرضيه داروين » در پيدايش موجود زنده و پيدايش انواع از طريق تكامل و ارتقا چگونه با عقيده الهيّين و بخصوص با برهان عنايت و نظم ، سازگار مىشود ؟ زيرا بنابر اين فرضيه جانداران طبق قانون تكامل تا اينجا رسيدهاند و تكامل انواع ، تحت تأثير نواميس معيّنى حاصل شده و وجود قصد و هدف را در نظام موجود نفى مىكند و اصولًا فرضيه داروين در پيدايش موجود زنده و اصل انواع و پيدايش آنها از طريق تكامل و ارتقا بويژه در مورد نوع انسان ، صحت دارد يا نه ؟ و آيا آياتى از قرآن مجيد « 1 » را مىشود طبق اين نظر شرح و تفسير نمود يا نه ؟
و به عبارت ديگر : داروينيسم را - در اين زمينه كه تمام موجودات زنده ، منتهى به يك موجود تك سلولى مىشوند و به تدريج تكامل يافتهاند - در پيدايش انسان بر خلاف آنچه ما تا به حال به آن عقيده داشتيم كه انسان از اول به همين شكل و قيافه موجود شده است ) مىتوان از قرآن مجيد استفاده
كرد يا بر آن تطبيق نمود يا نه ؟
هامش
( 1 ) . درضمن پاسخ ، آياتى كه مورد سؤال واقع شده با شماره آيه و نام سوره نوشته خواهد شد . .