ادّلهى اربعه بروجوب امربه معروف و نهى از منكر دلالت دارد .
دليل اوّل : عقل
مرحوم شيخ طوسى « 1 » ، علّامه حلّى « 2 » ، شهيدين « 3 » و فاضل مقداد « 4 » گفتهاند : عقل در درك وجوب امر به معروف و نهى از منكر مستقل است و نيازى به شرع ندارد ؛ بلكه سخن شرع تأكيد اين وجوب عقلى است . زيرا ، وجوب امر به معروف و نهى از منكر بر اساس قاعدهى لطف است كه عقل ، وجوب آن را بر خداوند عزّوجل درك مىكند .
بر اين دليل اشكال شده است ، به اين صورت كه : برخى قائل به انكار حسن و قبح عقلى شدهاند ، و افعال را بدون در نظر گرفتن اين كه مطابق طبع يا مخالف آن باشد ، مساوى مىدانند و مىگويند : تفاوتى ميان افعال ، در حسن و قبح نيست ؛ بلكه افعال بندگان پس از تعلّق احكام شرعى به آنها ، به اعتبار موافقت يا مخالفتشان با شرع ، به حسن و قبح متّصف مىگردند . بر خلاف
هامش
( 1 ) . الاقتصاد ، ص 147 .
( 2 ) . قواعد الاحكام ، ج 1 ، ص 542 .
( 3 ) . اللمعة الدمشقية ، ج 2 ، ص 409 .
( 4 ) . التنقيح الرائع ، ج 1 ، ص 591 و 592 .