مراوده نمايند . چرا كه اين امر در عقيدهى مردم مؤثّر بوده و موجب استقرار خير در ميان آنان مىشود و تهمت از ايشان برداشته مىشود .
9 . عالم بايد هديهى ظالمان را ردّ كند ، اگر در ردّ ظلم يا تخفيف آن تأثير دارد ؛ يا اين كار نشاندهندهى احساس نارضايتى او از فعل ظالم باشد .
10 . عالم كه پيشواى مردم است ، بايد علم خود را هنگام ظهور بدعت آشكار كرده و از منكَر مضرّ به جامعهى اسلامى نهى نمايد ؛ اگر چه اين كار مستلزم حبس و ايذاى او ، بلكه ايذاى ساير مسلمانان و شكنجهى ايشان - چنانچه در اين زمان متداول است - باشد . از خداوند توفيق علم به اين فريضه و انجام سختىها و خطراتى كه بر آن مترتّب است ، را خواهانيم .
فايده
در روايات معصومان ( عليهم السلام ) علمايى است كه به دربار حكّام آمد و شد مىكنند و از اختلاط با ايشان احتراز نمىنمايند ، مذمّت شدهاند ؛ مانند :
الف ) خبر سكونى از امام صادق ( ع ) از رسول خدا ( ص ) : « الْفُقَهاءُ امَناءُ الرُّسُلِ ما لَمْ يَدْخُلُوا فِى الدُّنْيا . قيل : يا رسول اللّه ! و ما دُخُلُوهُمْ فِى الدُّنْيا ؟ قالَ : اتِّباعُ السُّلْطانِ . فَاذا فَعَلُوا ذلِكَ فَاحْذَرُوهُمْ عَلى دينِكُمْ » « 1 » ؛
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 46 ، ح 5 .