« قُلْ إِن كَانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ » « 1 » ؛ بر اساس ديدگاه اين فضلا اين آيه نشان مىدهد كه خلقت محمد صلى الله عليه و آله پيش از همه بوده گرچه از نظر زمانى خاتم پيامبران شده است ولى من به جهت بىاطلاعى نمىتوانم بفهمم منظورشان از اين استدلال لطيف چيست ؟ از شما كمك مىطلبم تا اين مسأله را برايم به طور مفصّل تبيين كنيد .
ج : باسمه جلت اسمائه
در روايتى از امام باقر عليه السلام آمده است كه : « ما پيش از همه ، خلق شديم ، و پيش از همه خدا را عبادت كرديم و تسبيح گفتيم ، ما بوديم كه سبب خلقت ديگران شديم و حتى سبب شديم تا ديگران تسبيح خداوند گويند و او را عبادت كنند ، به وسيله ما خدا شناخته شد ، به وسيله ما خلايق ، خدا را يگانه دانستند و به وسيله ما خداوند پرستش شد » « 2 » و اين آيه را تلاوت فرمود :
« قُلْ إِن كَانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِين » ؛ پس رسول خدا صلى الله عليه و آله اول از همه خدا را عبادت مىكرد و پيش از همه ، وجود فرزند و شريك را براى خدا انكار كرد . »
البته مىتوان نوعى ملازمت و همراهى را بين نبودِ فرزند براى خدا و وجود پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه نخستين موجودات است ، در نظر گرفت و چنين گفت : اگر خدا فرزند داشت كه محال است و
هامش
( 1 ) . بگو اگر براى خداى رحمان ، فرزندى بود خود من نخستين پرستندگان بودم ؛ زخرف : 81 . .
( 2 ) . فنحن أوّل خلق الله ، وأوّل خلق عبد الله وسبّحه ، ونحن سبب خلق الخلق ، وسببتسبيحهم وعبادتهم ، فبنا عرف الله ، و بنا وحّد الله ، و بنا عبد الله ؛ بحارالانوار ، ج 31 . .