تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خاتم پيامبران (ص) و امير مؤمنان (ع) و مقام معصومين (ع) (فارسى) — صفحة 74

مساهمون:

ص٧٤

پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از زبان قرآن

س 70 : صفات پيامبر ما محمد صلى الله عليه و آله و سلم در قرآن مجيد كدام‌اند ؟ و چرا خداوند متعال او را محمد ناميد ؟ ج : باسمه جلت اسمائه بيان صفات پيامبر صلى الله عليه و آله در قرآن ، در اين مختصر نمىگنجد ولى به يك آيه اكتفا مىكنيم : خداوند متعال مىفرمايد : « وَ إِنَّكَ لَعَلَى خُلُق عَظِيم » « 1 » نام او كه محمد است در لغت عربى به كسى گفته مىشود كه داراى مَحامِد باشد ، مَحامِد جمع مَحمَده است و محمده يعنى كار ستايش برانگيز ، و محمَّد به معناى ستوده و پسنديده است ، چون كه داراى صفات نيكو و ستودنى است . در گفتار و كردار و وجود مباركش چيزى نبود جز آن كه ستودنى و ستايش برانگيز بود به گونه‌اى كه در هيچ كردار و گفتارى نمىتوان او را مذمت و سرزنش كرد . « 2 »

سجده ملائكه بر حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم

س 71 : برخى از عرفا چنين گفته‌اند : « آنكه فرشتگان بر او سجده كردند كسى بود كه پس از خلقت‌اش به مرحله انسانيت كامل رسيد ، خداوند روح را در او دميد و چنين فرمود : « فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ » « 3 » ، اين مقام از آنِ گرامىترين و بزرگ‌ترين
هامش
( 1 ) . و راستى كه تو را خوى والاست ؛ قلم : 4 . . ( 2 ) . برخى ديگر ، از اسماء و صفات پيامبر صلى الله عليه و آله در قرآن چنين است : محمد ، احمد ، رئوف ، رحيم ، صاحب اخلاق بزرگ ، رسول اللّه ، طه ، يس ، و . . . . . ( 3 ) . پس وقتى آن را درست كردم و از روح خود در آن دميدم پيش او به سجده درافتيد ؛ حجر : 29 . .