تقيه ائمه عليهم السلام
س 127 : آيا اميرمؤمنان عليه السلام و ساير ائمه اطهار عليهم السلام در نمازهايشان به خلفا و ستمگران زمان خود اقتدا مىنمودند ؟ و آيا اين عمل هميشگى بوده است يا موقت ؟ زيرا در روايتى خواندم كه خالد ابن وليد ، ابوبكر و عمر قصد ترور حضرت على عليه السلام را داشتند و از مضمون روايت مشخص مىشود كه حضرت عليه السلام در نماز خود به ابوبكر اقتدا فرموده بود ، در عين حال روايت ديگرى در دست داريم كه بيان مىدارد ، حذيفه به منافقان اقتدا نمىنمود ، چگونه است كه حذيفه از اقامه نماز به امامت منافقان امتناع مىكند ولى اميرالمؤمنين عليه السلام امتناع نمىفرمايند ؟
ج : باسمه جلت اسمائه
از جمله آموزههاى دينى ، تقيه از روى هراس و بيم مىباشد كه خداوند آن را جهت پايدارى دين خود به وسيله حفظ جان اهلش تشريع نموده است و از همين رو به آنان اجازه فرموده تا براى حفظ خونها ، جانها ، اموال و ناموس خود هنگام ضرورت بر خلاف آنچه در موقعيتهاى عادى موظف به انجامش هستند ، عمل نمايند .
از جمله كارهايى كه در فراگير نمودن دين خداوند متعال و بالا بردن موقعيت اسلام و مسلمانان دخالت دارد ، تقيه مدارايى مىباشد .
منظور از اين نوع تقيه هم زيستى نيكو با اهل سنت است كه شامل : نمازگزاردن همراه ايشان ، عيادت از بيمارانشان ،