شركت در مراسم ترحيم درگذشتگان و بهطور كلى هر موردى مىشود كه همبستگى اسلامى ، پشتيبانى از دين خدا و بزرگداشت مقام اسلام و مسلمين در برابر كفار و مشركين را به ارمغان مىآورد .
هر موردى كه حاكى از برخورد نيكوى بعضى از معصومين عليهم السلام با سركشان دوره خود باشد - البته در صورتى كه ثابت شود - زاييده يكى از اين دو نوع تقيه مىباشد .
از آنجا كه اين مسأله با توجه به جايگاه و شرايط افراد نسبت به هم تفاوت مىكند بنابراين امكان دارد كه معصوم عليه السلام با عمل به تقيه ، رفتارى را انجام دهد كه انجام آن براى شخص ديگرى كه ملزم به تقيه نيست جايز نباشد . « 1 »
على عليه السلام و سپاه اسامه
س 128 : آيا در اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم حضرت اميرمؤمنان على عليه السلام را از پيوستن به اردوى سپاه اسامة ابن زيد مستثنى نموده است ، دليل نقلى در دست داريم ؟
هامش
( 1 ) . البته در كتاب شريف احتجاج مرحوم طبرسى ، ترجمه غفارى مازندرانى ، ج 1 ، ص 342 آورده است : شيخ ابو جعفر القمى رضى اللَّه عنه كه از اعيان علماى شيعه اثنا عشريه است در كتاب بهجة المناهج و در بعض كتب ديگر از مصنفات خود نقل كرده كه هرگز امير المؤمنين على عليه السّلام بيعت با ابابكر و عمر و عثمان نكرد و در عقب ايشان نماز نگزارد و چون آن جماعت وفات يافتند ، آن حضرت به نماز جنايز ايشان حاضر نشد و اگر به ضرورت به جهت الزام خصم به مجلس ايشان مىرفت سلام نكرده و اظهار عداوت از آن جماعت مىنمود ، بلكه طعن و لعن مىفرمود . .