تخطي إلى المحتوى الرئيسي

همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 831

مساهمون:

ص٨٣١
آيت اللّه حائرى مىخواستند از حرمِ حضرت معصومه عليه السلام به منزل بروند ، پاسبان‌ها مىآمدند جلوِ ايشان ، چادر و حجاب از سرِ زن‌ها مىگرفتند و پاره مىكردند تا اينكه ايشان يك كلمه اعتراض كند و آنها اين اعتراض را بهانه كنند و حوزه را به هم بزنند . در حوزهء علميهء قم ، مرجعيت به عهدهء حضرت آيت اللّه العظمى حائرى بود . در حوزهء علميهء نجف نيز مرجعيت به عهدهء حضرت آيت اللّه سيد ابوالحسن اصفهانى و قبل از ايشان ، بر عهدهء حضرت آيت اللّه نائينى و قبل از ايشان بر عهدهء حضرت آيت اللّه آقا ضياء بود . برخى از شيعيان از مراجع نجف و برخى از حضرت آيت اللّه العظمى حائرى در قم تقليد مىكردند . در سال 1355 ه . ق . حضرت آيت اللّه حائرى از دنيا رحلت نمودند . پس از ايشان حضرت آيت اللّه حجت و حضرت آيت اللّه سيد محمدتقى خوانسارى و حضرت آيت اللّه صدر ، رهبرىِ حوزهء علميهء قم را به عهده گرفتند و در مرحلهء بعد از آنها ، حضرت آيت اللّه خمينى و حضرت آيت اللّه گلپايگانى قرار داشتند . علماى بزرگ شيعه با برگزارى كلاس درس اخلاق و كلاس درسِ رشته‌هاى مختلف علوم اسلامى ، به حوزهء علميهء قم رونق بخشيدند و از نابود شدنِ آن در دورهء رضا شاه جلوگيرى كردند ؛ تا اينكه سرانجام ، رضا شاه از ايران فرار كرد و پسرش حكومت را در دست گرفت . من در اواخر سال 1322 ه . ش . يعنى در اولين سال‌هاى سلطنتِ محمد رضا وارد حوزهء علميهء قم شدم . در آن هنگام نيروهاى تجاوزگر روسيه كه در دورهء جنگ جهانى دوم ، ايران را اشغال كرده بودند ، هنوز در ايران مستقر بودند . در آن زمان ، رهبرى حوزهء علميهء قم به دستِ آياتِ سه‌گانهء حجت ، خوانسارى و صدر و بعد از آنها به عهدهء هفت الى هشت نفر از علماى بزرگ مانند حضرت آيت اللّه العظمى اراكى بود . الحمد للَّه‌پروردگار تا كنون نعمتِ وجود ايشان را به مردم عنايت فرموده است . پس از فوت حضرت آيت اللّه حائرى ، بخشِ عمدهء مرجعيت از حوزهء علميه قم به حوزهء علميهء نجف منتقل و بر عهدهء حضرت آيت اللّه اصفهانى قرار گرفت ؛ زيرا هيچ يك از بزرگان حوزهء علميهء قم ، همطراز حضرت آيت اللّه العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى كه در حوزهء نجف مستقر بود ، نبودند . در نتيجه ، حوزهء علميهء قم به حوزهء شمارهء دو تبديل شد . تا اينكه با تلاش گروهى از علماى حوزهء علميهء قم و بيش از همه ، حضرت امام رحمه الله ، حضرت آيت اللّه العظمى بروجردى از بروجرد به قم منتقل شدند . ايشان همطراز حضرت آيت اللّه العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى بود . آمدن حضرت آيت اللّه بروجردى به قم و به دنبالِ آن ، فوت حضرت آيت اللّه سيد ابوالحسن اصفهانى در نجف ، سبب شد كه قسمت بيشترِ مرجعيت به حوزهء علميهء قم منتقل شود ؛ زيرا آيت اللّه العظمى بروجردى از طبقهء اول و همطراز حضرت آيت اللّه العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى بود . اما در حوزهء علميه نجف ، همهء علماى بزرگْ شاگردان حضرت آيت اللّه نائينى ، حضرت آيت اللّه اصفهانى ، حضرت آيت اللّه آقا ضياء اراكى و حضرت آيت اللّه شيخ محمدحسين اصفهانى بودند . در آن هنگام ، من خدمت حضرت آيت اللّه العظمى گلپايگانى رسيدم تا از ايشان اجازه بگيرم كه براى ادامهء تحصيل به حوزهء علميهء نجف بروم . ايشان به من فرمودند :