تخطي إلى المحتوى الرئيسي

همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 828

مساهمون:

ص٨٢٨
بيرون مىآرَد . راستى مردان شما چرا چنين كردند ؟ و چه عذرى آوردند ؟ دوست‌نُمايانى غدّار . در حقّ دوستان ، ستمكار . و سرانجام به كيفر ستمكارىِ خويش گرفتار . سَر را گذاشته ، به دُم چسبيدند . پىِ عامى رفتند و از عالِم نپرسيدند . نفرين بر مردمى نادان كه تبهكارند و تبهكارىِ خود را نيكوكارى مىپندارند . واى بر آنان ! آيا آن كه مردم را به راه راست مىخوانَد ، سزاوارِ پيروى است يا آن كه خود راه را نمىداند ؟ در اين باره چگونه داورى مىكنيد ؟ به خدايتان سوگند آنچه نبايد بكنند ، كردند . نواها ساز و فتنه‌ها آغاز شد . حال ، لَختى بپايند تا به خود آيند ! و ببينيد چه آشوبى خيزد و چه خون‌ها بريزد ! شهد زندگى در كام‌ها شرنگْ و جهان پهناور بر همگان تنگْ خواهد گرديد . آن روز ، زيانكاران را باد در دست است و آيندگان به گناهِ رفتگان گرفتار و پاى بَست . . . » « 1 » چون وقتْ تمام شده است ، ادامهء سخنان حضرت فاطمه عليها السلام را برايتان نقل نمىكنم . در پايان خطبه ، يك رباعى برايتان مىخوانم . اين رباعى منسوب به حضرت على عليه السلام است . برخى مىگويند : حضرت على عليه السلام ، خود ، اين رباعى را سروده و در هنگام دفن كردنِ فاطمهء زهرا عليها السلام قرائت كرده و برخى مىگويند : سرايندهء آن ، كسِ ديگرى بوده است و حضرت على عليه السلام آن را در هنگام دفن نمودنِ حضرت فاطمه عليها السلام ، آن را قرائت كرده است . رباعى چنين است :
لِكُلِّ اجْتِماعٍ مِنْ خَليلَيْنِ فُرْقَةٌ * وَ كُلُّ الَّذى دُونَ الْمَماتِ قَليلٌ وَ انَّ افْتِقادى فاطِماً بَعْدَ احْمَد « 2 » * دَليلٌ عَلى انْ لا يَدُومَ خَليلٌ « 3 »
دوستان همه از هم جدا خواهند شد . هر اجتماعى به هم خواهد خورد . مرگ فرا مىرسد و همه را مىبَرَد . من زهرا را از دست دادم پس از آن كه رسول الله صلى الله عليه و آله را از دست داده بودم . اين دليلِ آن است كه هيچ دوستى براى انسان ، پايدار نمىمانَد . اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ . بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ انَّا اعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ انَّ شانِئَكَ هُوَ الْابْتَرُ « 4 »

94 جمعه 3 دى 1372 - دانشگاه تهران مهم‌ترين عنوان : شيوهء تعيين مرجعيت در شيعه

خطبهء اول

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ بارِئِ الْخَلائِقِ اجْمَعينَ وَ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلى سَيِّدِنا وَ نَبِيِّنَا الْعَبْدِ الْمُؤَيَّدِ وَ الرَّسُولِ الْمُسَدَّدِ الْمُصْطَفَى الْأَمْجَدِ حَبيبِ الهِ الْعالَمينَ ابِى الْقاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ الْمَعْصُومينَ الْمَظْلُومينَ الْمُكَرَّمينَ . عِبادَ اللَّه ! اتَّقُوا اللَّهَ فَانَّ التَّقْوى خَيْرُ الزَّادِ . بندگان خدا ! متقى و پرهيزكار باشيد ؛ زيرا بهترين توشهء دنيا و آخرتْ تقوا است . خداوند سبحان مىفرمايد : « وَ مَنْ يُعَظّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَانَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ » « 5 » [ آرى ، كسانى كه شعاير خدا را
هامش
( 1 ) - همان ، ص 152 . ( 2 ) - در روايت ديگرى به جاى « فاطِماً بَعْدَ احْمَد » چنين آمده است : « واحِداً بَعْدَ واحِدى » . ( 3 ) - علامه مجلسى ، بحار الانوار ، ج 43 ، ص 180 و ج 53 ، ص 317 و ج 78 ، ص 85 . ( 4 ) - سورهء كوثر ( 108 ) . ( 5 ) - سورهء حج ( 22 ) ، آيهء 32 .