تعدادشان بسيار كم بود . اين افراد با شاگردان و ارادتمندان و علاقهمندانشان جمعى را تشكيل داده بودند . همين افراد بودند كه زندان رفتند ، كتك خوردند ، شكنجه شدند و به شهادت رسيدند .
هنگامى كه حضرت امام در پاريس يا عراق بود ، اين افراد واسطهء بين حضرت امام و مردم بودند . آن قدر مبارزه كردند تا انقلاب را به ثمر رسانيدند . پس از پيروزى انقلاب ، حضرت امامْ اين افراد را در شوراى انقلاب به كارهاى سخت و سنگين گماشت .
از سال 1357 ، كم كم عنايت خداوند در حقّ انقلاب ، آشكار شد . لشكر اسلام و پرچمداران آن تقويت شدند و بار سنگين انقلاب را به دوش گرفتند .
در جريان مبارزات انقلاب ، پرچمداران به شهادت رسيدند . اكنون ديگر آنها در ميان ما نيستند . اكنون ديگر تعداد كمى از افرادى مانند شهيد مطهرى ، شهيد بهشتى ، شهيد باهنر و شهيد مفتح در ميان ما زندگى مىكنند .
در روزى كه حضرت آيت الله بهشتى به شهادت رسيد ، ما همگى به خيابانها آمديم و گفتيم : « آمريكا در چه فكريه ؟
ايران پُر از بهشتيه » . ما در آن روز گفتيم كه ايران پر از بهشتى است ؛ اما تجربه نشان داد كه ديگر حتى يك نفر هم مانند بهشتى در ايران وجود ندارد .
براى اينكه به ديگران جسارت نشده باشد ، مىگويم : حد اقل ، ايران پُر از امثال بهشتى نيست . ممكن است يكى دو نفر مانند ايشان وجود داشته باشند .
حوزههاى علميه بايد به گونهاى تقويت شوند كه مجدداً نيروهاى مانند شهيد بهشتى براى نظام اسلامى تربيت نمايند تا آن جريان فكرىِ پرچمداران اوليهء انقلاب از بين نرود و انشاءالله در آينده ما آن قدر امثالِ آن عزيزان و سروران را داشته باشيم كه با شهيد شدنِ چند نفر از آنها ، ديگر جايشان خالى نشود .
حوزههاى علميه بايد تقويت شوند تا به نظامِ ما غناى فكرى ببخشند و خداى ناكرده نظام ما از جهت فكرى ، درونْ تهى نشود .
امروز در اينجا در كنار تربت پاك حضرت امام رحمه الله از اين فرصت استفاده مىكنيم و بار ديگر با حضرت امام تجديد ميثاق مىكنيم . با امام حرف مىزنيم و به ايشان قول مىدهيم .
در زمانهاى سابق ، مرسوم بود كه مردم اعتقادات خودشان را به امام معصوم عرضه مىكردند تا ايشان اعتقاداتِ آنها را تصحيح كند . به عنوان مثال ، حضرت عبد العظيم خدمتِ امام معصوم عليه السلام رفت و عرض كرد :
اجازه بفرماييد تا من عقايدم را خدمت شما عرض كنم تا اگر درست نيستند ، شما آنها را تصحيح بفرماييد .
ما نيز امروز براى تجديد ميثاق با حضرت امام به اينجا آمدهايم . من از زبانِ شما سخن مىگويم .
اى روح خدا ! اى نور خدا ! اين عاشقان و علاقهمندان و دلسوختگانِ تو از مرد و زن ، آمدهاند تا با تو تجديد پيمان كنند .
اماما ! ما با تو پيمان مىبنديم كه هرگز سخنانت را فراموش نكنيم كه : غرب و شرق با ما دشمناند و هيچ گاه با ما دوست نخواهند شد . ( تكبير نمازگزاران )
اماما ! ما با تو پيمان مىبنديم كه در اعتلاى كشور و رسانيدنِ كشور به خودكفايى تا حدّ استقلالِ واقعىِ اقتصادى و فرهنگى و فكرى ، هيچ گاه از پاى نخواهيم نشست . ( تكبير نمازگزاران )
اماما ! با تو پيمان مىبنديم كه همواره آمريكاى جنايتكار و مزدورانِ او را خيانتكار ، خيانت پيشه و دشمنِ بشريت مىدانيم و هيچ وقت دستِ دوستى به سوى او
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 487
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٨٧