2 - تعدادى از مخلوقات خدا هستند كه ميخورند و ميآشامند ، ولى انسان يا فرشته نيستند ، بلكه شايد خادمان اهل بهشت باشند .
3 - احتمال دارد عيسى ( ع ) باشد ، چون نامش « روح الله » « 1 » است .
4 - منظور قرآن است ، به دليل آيه شريفه : وَكَذَلِكَ أَوْحَينَا إِلَيكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا . « 2 »
5 - رحمت است ، اگر روح را در آيه شريفه : وَلَا تَيأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللّهِ « 3 » به رفع بخوانيم .
6 - فرشته بزرگى است كه تمام آسمانها و زمينها ذره كوچكى نزد او به حساب مىآيند و . . . » « 4 »
علامه طباطبايى نيز معتقد است مراد از روح آن روحى است كه در آيه شريفه : قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي « 5 » ، بدان اشاره شده است ؛ يعنى روحى كه از عالَم امر است « 6 » و هيچ كس از واقعيت آن اطلاع ندارد .
« من كلّ أمر » در اين كه « مِن » ، در اين عبارت بيانيه است يا تعليليه يا ابتدائيه يا چيزى ديگر ؟ بين مفسران اختلاف است . اگر « مِن » بيان از اذن باشد معنى آيه چنين مىشود : به اذن پروردگارشان ، كه در هر چيزى وجود دارد ، نازل ميشوند . اگر به
هامش
( 1 ) . نساء ، 171 .
( 2 ) . سوره شورى ، آيه 52 .
( 3 ) . سوره يوسف ، آيه 87 .
( 4 ) . رازى ، تفسير الكبير ، ج 32 ، ص 34 .
( 5 ) . سوره إسراء ، آيه 85 .
( 6 ) . طباطبايى ، الميزان ، ج 20 ، ص 332 .