در محضر و مرآى خداست ) .
5 - ترساندن از نكال خداوند كه او موى سر او را مىگيرد و با حقارت و ذلت به سوى عذاب مىكشاند .
6 - توجه به اين كه خداوند مىخواهد از طغيانگران و فاسدان پيروى نشود و بندگان خدا در پيشگاه او به خاك مذلّت بيفتند و قرب و نزديكى او را بخواهند .
آيات يك الى پنج
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ * الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ * عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يعْلَمْ
مفردات
الف . « اقرأ » :
1 . قرائت گاهى خواندن كتاب و نوشته است كه خواننده به منظور اطلاع از آنچه در آن هست آن را مطالعه مىكند و تلفظ هم نمىكند ؛ و گاهى خواندن كتاب و نوشته است به صورت تلفظ كلمات ؛ و زمانى هم تلفظ كلمات است براى غير ، مثل آنكه خواننده چيزى را بر كسى بخواند كه او بشنود ، از اين قرائت براى غير ، به تلاوت هم تعبير مىشود : يتْلوُا عَلَيهِمْ آياتِه . . . . به نظر مىرسد در اين جا خواندن به معناى اوّل مراد است ، هر چند در آيه بعد به معناى سوّم هم آمده است .
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 445
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٤٥