گروهى نيز مانند ابن عطيه و ابوبكر بن المغربى آن را سوره « قلم » ناميدهاند و سوره « ن وَ القَلْم » را سوره « ن » گفتهاند .
پس اين سوره از سورههايى است كه بيش از يك اسم دارد . « 1 »
تعداد آيات
اين سوره نزد اهل مكّه بيست ، اهل شام هيجده و اهل كوفه و بصره نوزده آيه دارد . « 2 » اختلاف در دو آيه است : شامى دو آيه أَرَأَيتَ الَّذِي ينْهَى * عَبْدًا إِذَا صَلَّى را يك آيه مىداند . و حجازى آيه : كَلَّا لَئِن لَّمْ ينتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِية را دو آيه مىداند .
هدفهاى اين سوره
1 - توجه انسان به خداوندى كه او رب و آفريدگار و ارجمند و آموزش دهنده و كنار زننده پردههاى جهل و نادانى است .
2 - توجه بشر به اين كه خداوند او را از عَلَق آفريده است و اين كه او تحت ربوبيت خداوند است و حامل لواى علم و معرفت و هنگامى كه خود را مستغنى مىيابد فساد و طغيان مىكند .
3 - توجه به اين كه بازگشت همه چيز به سوى خداست . و آغاز و انجام همه به دست او و به سوى اوست .
4 - متوجه ساختن انسان به وظايف او كه بايد قرائتش بلكه همه افعالش به نام خدا و در سبيل هدايت باشد و دستور تقوى دهد ، با حق ستيزه نكرده و به آن پشت نكند و بداند كه خداوند او را مىبيند ( و او
هامش
( 1 ) . ابن عاشور ، التحرير و التنوير ، ج 30 ، ص 382 .
( 2 ) . همان .