تفسير آيات
يا أَيهَا الْمُدَّثِّرُ ؛ خطاب است به رسولالله ( ص ) به همان سبك و روش : يا أَيهَا المُزَّمِّل ، كه در سوره مباركه پيش از اين گذشت ، يعنى اى جامه به سر كشيده ! و بنا بر گفته بعضى : اى جامه نبوت و خلعت رسالت پوشيده ! منظور از دثار خلعت نبوت و رسالت است .
قُمْ فَأَنْذِرْ ؛ منظور از قيام ، مهيا شدن و آماده شدن براى انذار است ، مانند اينكه بگويند : آستين را بالا بزن يا دامن همت را به كمر زن . قيام در اينجا مانند قيام در آيه مباركه : فَأقِمْ وَجْهَكَ لِلدينِ ى ا قيام در آيه أن تَقوُموا لِلّهِ مَثنى وَ فُرادى است .
« فأنذر » يعنى بيم ده ، از چه ؟ از زشت كارىها ، كجروىها ، انحرافهاى فكرى ، اخلاقى ، عملى ، از عذاب و نكال خداوند ( عذاب دنيوى و عذاب اخروى ) . مفعول انذار محذوف است ، چه كسى را ؟ همه را ، عرب و عجم ، خودى و بيگانه ، دوست و آشنا و ناآشنا را ، همه مردم را ، شايد در تعبير انذار به اين نكته اشاره باشد كه لازم است دعوت به حق از انذار شروع شود تا آمادگى براى پذيرش دعوت حاصل گردد . زيرا تا انسان متوجه خسارتها و زيانهايى كه او را تهديد مىكند نشود ، خود را نيازمند دعوت و هدايت نمىبيند و به دعوت داعى و هدايت هادى لبيك نمىگويد . ترس از خطر و احساس درماندگى و بيچارگى است كه انسان را در برابر اندرزگويان و هاديان مطيع و منقاد مىسازد .
در آن هنگام تنها كسى كه به دعوت رسولالله ( ص ) لبيك گفته بود ، از مردها على ( ع ) ( و شايد زيد كه برده آزاد شده بود ) و از زنها
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 409
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٠٩