تنها اشكال اين سخن اين است كه در سوره مزّمّل آمده است : إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَى فِرْعَوْنَ رَسُولًا * فَعَصَى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْنَاهُ أَخْذًا وَبِيلًا . « 1 »
مگر اين كه گفته شود اين بخش از سوره مزّمّل بعداً نازل شده است ، چنان كه چنين سخنى را گفتهاند و صاحب كتاب « التحرير و التنوير » براى اين جمله دليل آورده كه سوره مزّمّل بعد از مدّثّر نازل گشته است و اين دليل ، صحيح به نظر نمىرسد .
آيات يك الى ده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يا أَيهَا الْمُدَّثِّرُ * قُمْ فَأَنذِرْ * وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ * وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ * وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ * وَ لَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ * وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ * فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ * فَذَلِكَ يوْمَئِذٍ يوْمٌ عَسِيرٌ * عَلَى الْكَافِرِينَ غَيرُ يسِيرٍ
مفردات
« المدّثّر » : اسم فاعل است از دثار . « دثار » ، لباس رويين را گويند در مقابل « شعار » كه به لباس زيرين كه به بدن مىچسبد گفته مىشود . مدّثّر يعنى جامه به سر كشيده ، جامه به روانداخته ، جامه پوشيده .
« رجز » : ( به ضم و به كسر ) ، عذاب ، گناه ، بت و صنم ، و برخى گفتهاند به ضم به معنى بت و به كسر به معنى عذاب است .
« هجر » : دورى گزيدن ، حذر كردن .
« ناقور » : بر وزن فاعول ، صور ، شيپور .
هامش
( 1 ) . همان ، آيه 15 - 16 .