تشويق به نماز و دعا مىكند . مثل بچهاى كه براى تشويق او به درس خواندن ، ميگويند اگر نمرهء خوبى آوردى 10 تومان جايزه دارى . خداوند به ما ميگويد : نماز بخوانيد ، روزه بگيريد ، مكه برويد ، وجوهات بدهيد تا من نيز در عوض به شما انار و خرما و سيب و ديگر ميوهجات بدهم . حالا شما فرض كنيد اين انار يا سيب ، انار و سيب بهشتى هم باشد ؛ ولى انار ، انار است و حداكثر داراى كيفيت بهترى است . آيا شما براى هلو دعا ميكنيد ؟ شب تا صبح نماز ميخوانيد و دعا ميكنيد و العفو العفو ميگوييد كه به سيب و انار برسيد ؟
مردم عادى ممكن است براى همين چيزها نماز بخوانند و روزه بگيرند ، ولى آيا حضرت على ( ع ) نيز براى سيب و انار نماز ميخواند و روزه ميگرفت و شبهاى جمعه دعاى كميل را با آن شور و حال ميخواند ؟ ( پايان خاطره )
حضرت على در دعاى كميل ميفرمايد : « الهي إن صبرتُ علي عذابكَ فكيف أصْبر علي فِراقِكَ » . اگر عذاب تو را به جان بخرم ، فراق تو را چه كنم ؟ اگر مرا از درگاهت دور كنى چگونه تحمل كنم ؛ كرامت تو را چه كنم ؟
روزى حضرت زهرا ( س ) مريض شده بودند . پيامبر اكرم ( ص ) به عيادت آمدند . ديدند كه حضرت زهرا تب دارد و بيحال بر بستر بيمارى آرميده است . فرمودند : زهرا جان ! خداوند دعاى چند نفر را قبول مىكند ؛ از جمله دعاى مريض را . شما هر چه ميخواهيد از خداوند طلب كنيد و من هم آمين ميگويم . حضرت زهرا با آنكه مريض بود و وضعيت مالى
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 347
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٤٧