آيات چهل و شش و چهل و هفت
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ * فَبِأي آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد دو بهشت است . پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار ميكنيد ؟
آيات قبلى درباره مجرمان و گناهكاران بود . خداوند از سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيهَا الثَّقَلَانِ تا اينجا وضعيت گناهكاران را در نشئه آخرت ترسيم نمودند و از اينجا به بعد درباره بندگان خوب و پرهيزكار سخن ميگويد .
در باب اين آيه ، حداقل بايد سه موضوع را مورد بحث قرار دهيم : اول ، بررسى نوع نعمتها و عذابهاى اخروى . دوم ، معناى خوف و سوم ، معناى جنّتان . ظاهراً اين اولين بارى است كه خداوند از دو جنّت خبر ميدهد . قبل از سورهء الرحمن ، هر چه فرموده درباره يك بهشت فرموده است ؛ اما در اين سوره ، سه مرتبه واژه جنتان يا جنتين را به كار برده است .
حقيقت نعمتها و عذابهاى اخروى
اين آيات و آيات ديگر قرآن كه درباره نعمتها و عذابهاى اخروى سخن ميگويند ، نوعاً نعمتهايى را برميشمارند كه براى ما مأنوس است و مشابه آنها را در دنيا ديدهايم و ميشناسيم . وقتى خداوند ميخواهد بندگان خود را بترساند از عذاب مار و عقرب و آتش و آب جوشان و فلز گداخته و . . . خبر ميدهد و براى تشويق بندگان خوب و پرهيزكار ، از باغهاى بهشتى و ميوههاى رسيده و شيرين و مرغ و مسمّى و لباسهاى فاخر و نوشيدنىهاى گوارا و