حسين ( ع ) هستند « 1 » . اين روايت ، مصداقى از معناى آيه را بيان مىكند ، نه اينكه معناى مستقيم آيه اين باشد . در حقيقت معناى روايت اين است كه اين آيه را ميتوان بر پيامبر و اهل بيتش تطبيق نمود .
آيات بيست و دو و بيست و سه
يخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ * فَبِأَي آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
از آن دو دريا لؤلؤ و مرجان بيرون ميآيد ، پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار ميكنيد ؟
لؤلؤ ، مرواريدى است كه از دل صدف بيرون ميكشند و مرجان نيز نوعى گياه يا حيوان دريايى است كه به گفته سيد قطب در فى ظلال القرآن از شگفتانگيزترين موجودات هستند . از مرواريد و برخى مرجانهاى دريايى براى زينت استفاده مىكنند .
آيات بيست و چهار و بيست و پنج
وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ * فَبِأَي آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
و براى اوست كشتيهاى روان در دريا كه چون كوههايند . پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار ميكنيد ؟ ضمير له به خداوند برميگردد . جوار نيز جمع جاريه ، به معناى سفينه و كشتى است . المنشآت نيز از أنشأ مشتق شده است ؛ يعنى ايجاد شده و ساخته شده . كالأعلام نيز به معناى جبال و كوهها است .
هامش
( 1 ) . تفسير قمى ، ج 2 ، ص 344 ؛ و با مضمون شبيه ، درالمنثور ، ج 6 ، ص 142 .