مِن بَعْدِ وَصِية يوصِي بِهَا أَوْ دَينٍ : اين تقسيمى كه گفته شد پس از آن است كه به وصيت ميت عمل شود يا اگر قرضى دارد پرداخت گردد .
چند فرض ديگر
تا اينجا بيان معناى آيه شريفه بود . اما اگر ميت فقط يك وارث دختر داشته باشد ، نصف اموال ميت را « فرضاً » به او مىدهند و نصف ديگر را كه اضافه مانده « ردّاً » به او پرداخت مىكنند و چنانچه ميت فقط يك پسر داشته باشد ، همه مال را به ارث مىبرد و اگر يك پسر و دختر داشته باشد ، يك سوم را به دختر و دو سوم را به پسر مىدهند و در صورتى كه فقط پدر داشته باشد ، يك ششم را « فرضاً » و پنج ششم را « ردّاً » به او مىپردازند .
احكام ارث ، فريضهاى الهى
در ادامه آيه 11 چنين آمده است :
آبَآؤُكُمْ وَأَبناؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعاً فَرِيضَة مِّنَ اللّهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيما حَكِيمًا ؛ پدران و فرزندان شما نمىدانيد نفع كدام يك به شما نزديكتر است . واجبى است از سوى خداوند به درستى كه خداوند بسيار دانا و بسيار حكيم است .
در اينجا مقصود از « آباء » پدران و مادران هستند و مقصود از « ابناء » پسران و دختراناند . در حقيقت مىفرمايد كه در احكام ارث اشكالى نكنيد و نگوييد چرا مثلًا به دختر كم و به پسر بيشتر داديد ؛ شما كه خبر نداريد و نمىدانيد كدامش به نفع شماست و كدامش به نفع شما نيست .