دارد ، چون قيمتش بالا مىرود ؛ اما ريال كه ارزشش كاهش مىيابد را به يتيم مىدهد .
مرحوم بلاغى مىگويد خبيث يعنى حرام و طيب يعنى حلال ، خبيث را نگيريد و در مقابل طيب را ندهيد يعنى حرام را نگيريد و حلال را ندهيد . ايشان مىگويد « باء » وارد مىشود به آنچه مىدهند چنان كه لَا تَتَبَدَّلُواْ الْكُفْرَ بِالإِيمَانِ « كفر » بدون باء و « ايمان » همراه با باء ذكر شده و به اين معناست كه ايمان را ندهيد و در مقابل كفر را نگيريد .
علاوه بر تفسير آلاءالرحمن ، التبيان « 1 » و مجمع البيان نيز ، همين گونه معنا كردهاند . روايتى از حضرت امام باقر ( ع ) نقل شده است كه آن حضرت نيز همين گونه معنا كردهاند . « 2 »
اما مرحوم آقاى طباطبائى بر عكس معنا كرده است . ايشان مىگويند مقصود از « خبيث » مال ردئ و پست ، و مقصود از « طيب » مال جيد و خوب است . بنابراين وَلَا تَتَبَدَّلُواْ الْخَبِيثَ بِالطَّيبِ يعنى ردئ را ندهيد و جيد را بر نداريد . ايشان مىفرمايند آيه در مقام نهى از عادت اعراب جاهلى است كه اموال خوب يتيم را برمىداشتند و اموال بد خود را براى او مىگذاشتند و به اين معناست كه ( لاتجعلوا الخبيث بدلًا بالطّيب ) . « 3 »
وَلَا تَتَبَدَّلُواْ الْخَبِيثَ بِالطَّيبِ آن گونه كه در تفاسير گفته شده است گاهى اين افراد اموال پاكيزه و سالم يتيمان را براى خودشان بر
هامش
( 1 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 3 ، ص 102 .
( 2 ) . قال ابن عباس : لاتبدلوا الحرام من اموالهم بالحلال من اموالكم لأجل الجوده و الزياده فيه و هو مروى عن ابى جعفر و أبى عبدالله .
( 3 ) . طباطبايى ، الميزان ، ج 4 ، ص 151 .