مطرح بوده كه آيا طبيعت ثالثه در انسان وجود دارد يا خير ؟
اين بحث در ابواب متعددى از فقه - نكاح ، نظر ، ارث و . . . - داراى كاربرد است . ظاهراً دانش بشرى هم هنوز نتوانسته است به اين سؤال پاسخ دهد و در اين كه خنثاى مشكل را در كدام گروه قرار دهد ، در مانده است و فقه نيز نتوانسته است اين مسأله را حل كند . گرچه در مورد حيوانات دو رگه احكامى را وضع كرده ، اما صورت مسأله همچنان مبهم باقى مانده است . گويا اين مسأله از اسرار خداوند است و نتوان براى آن پاسخى يافت .
2 . نكته ديگر در زمينه « نفس واحده » در آيه شريفه است . همه مفسران مقصود از نفس واحده در اين آيه و آيات مشابه ديگر را ، حضرت آدم ( ع ) مىدانند . اما سؤالى در اينجا اذهان را به خود مشغول مىكند . در دو آيه سوره اعراف پس از اين كه مىفرمايد خداوند همه شما را از نفس واحده يعنى آدم ( ع ) آفريد و جفتش را نيز از او قرار داد تا در كنار او آرامش گيرد ، ادامه مىدهد هنگامى كه با او نزديكى كرد و زن حامله شد و حمل خفيف يعنى با نطفه برداشت و روزگارى گذشت و شكم زن سنگين گشت ، آن دو از خداوند خواستند كه اگر به ما فرزند صالحى عطا كنى - يعنى فرزندى كه از نظر جسمى سالم باشد - ما حتماً از شكرگزاران خواهيم بود ، اما وقتى خداوند فرزند صالح و سالمى به آنها داد آن دو براى خدا شريك قائل شدند .
سؤال اين است كه اگر مراد از نفس واحده حضرت آدم ( ع ) است چگونه با اين كه از پيامبران بوده ، براى خدا شريك آورده و مورد نكوهش آيه قرار گرفته است ؟ آيا اين دو قسمت از آيات از
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٥٠