بيان مىشوند و بيانگر اين مطلب است كه اگر واقعاً ايمان در جان و دل فرد رسوخ كرده باشد ، لوازم ايمان را كه همان عمل صالح و پرهيز از منكرات است ، انجام مىدهد و معنى ندارد كسى ايمان واقعى بياورد . ولى عمل صالح كه همان اوامر الهى است را انجام ندهد . بنابراين اگر فردى ايمان داشته باشد اما عمل صالح بجاى نياورد به حال او فايدهاى ندارد و اقلًا به اين پاداشى كه در آيه بيان شده است نمىرسد .
صالحات جمع صالحه به معنى فعل نيكوست . « 1 » و ( ال ) در آن براى تعريف است ، يعنى آن اعمال نيكويى كه توسط پيامبر خداوند ابلاغ شده و قبح عقلى ندارد .
جمع بودن صالحات ، يعنى هر عمل صالحى كه انجام مىدهيد و آن چيزى كه به درد انسان مىخورد همان عمل صالح است .
أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ : آيه از اين جا به بعد مزد و پاداش مؤمنان نيكوكار را بيان مىكند . جنات جمع ( جنة ) به بوستان و باغى اطلاق مىشود كه مملوّ از درختان پر شاخ و برگ باشد . به همين علت به باغ پر درخت جنت مىگويند . « 2 » همانطور كه گفتهاند در اين آيه مراد از جنة آن چيزهايى است كه در بهشت وجود دارد مانند : درختها ، ميوهها و . . . اما زمين آن را شامل نمىشود لذا در ادامه مىفرمايد : تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ و مراد جارى شدن نهرها از زير درختان
هامش
( 1 ) . ابن عاشور ، التحرير و التنوير ، ج 1 ، ص 347 .
( 2 ) . على بن محمد ، تفسير الخازن ، ج 1 ، ص 54 .