اسامى و نامها تعلق به مطالب مشخص و مفاهيم معين دارند ، خواه به لغت فارسى بيان شده باشند يا انگليسى و فرانسوى ، قرآن نيز نامى است براى مفاهيم خاص ، به لغت عربى باشد يا به زبان و لغت ديگر ؛ مانند آيه شريفه : لا يَمَسُّهُ إلَّا المُطَهَّرونَ . « 1 »
مىدانيم اين تعبير نمىشود مربوط به الفاظ باشد .
و آيه شريفه : ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ . « 2 »
معلوم است هادى و راهنما مفهوم قرآن است ، نه الفاظ آن .
و آيه شريفه : إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يِهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ . . . . « 3 » و نيز آيه شريفه : نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ * عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ . « 4 »
برخى گفتهاند مقصود مفاهيم قرآن است زيرا نزول به قلب ، بيشتر با مفاهيم و معانى مناسب است ، تا الفاظ ، چنان كه ديدن و شنيدن و خواندن با خط و لفظمتناسبند .
گرچه در آيه شريفه ديگر مىفرمايد : قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّه . . . . « 5 »
هامش
( 1 ) . سوره واقعه ، آيه 79 .
( 2 ) . سوره بقره ، آيه 2 .
( 3 ) . سوره اسراء ، آيه 9 .
( 4 ) . سوره شعراء ، آيه 193 - 194 .
( 5 ) . سوره بقره ، آيه 97 .