در اين قول شاعر كه مىگويد :
دوش رفتم بدر ميكده خواب آلوده * خرقه تر دامن و سجاده شراب آلوده
آمد افسوس كنان مغبچه باده فروش * گفت : بيدار شواى رهرو خواب آلوده
شستشويى كن و آنگه به خرابات خرام * تا نگردد زتو اين دير خراب آلوده
وقتى خراميدن در خرابات ، شستشو مىخواهد ؛ آيا مىشود بدون تطهير ، قرآن را دريافت ؟
خداوند در جاى ديگر به بيان اين مطلب پرداخته و فرموده است : . . . وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ . . . « 1 » ؛ و تاويلش را جز خدا و ريشه داران در دانش ، كسى نمىداند . ( بر فرض عطف « الراسخون » به « الله » ) .
اين حقيقتى است كه دقت و تأمل علمى و عقلى نيز ، آن را تأييد مىكند ، زيرا قرآن كلامى است كه از جهان غيب آمده است ، چنان كه مىفرمايد : ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيكَ « 2 » ، و اخبار و مطالب « ملاء اعلى » و « افق اعلى » و « سدرة المنتهى » ، در آن فراوان آمده است و اينها جهاتى است كه از ما مستور و پوشيده است ، زيرا فقط خداوند است كه « عالم الغيب و الشهادة » مىباشد . پس شگفتآور نيست كه ما از درك حقيقت خدا و اسماء و صفات او ، فرشته ، جن ، وحى ، بهشت ،
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 7 .
( 2 ) . سوره آل عمران ، آيه 44 .