كه جز پاك شدگان بر آن دست ندارند .
خداوند با سوگندى بزرگ ، قسم ياد مىكند كه قرآن را جز پاكان « مَسّ » نمىكنند . منظور از « مَسّ » ، فهميدن و درك نمودن و دريافت كردن است . پاكان نيز دوستان خدا و مورد مهر اويند : . . . إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ « 1 » ؛ خداوند توبهكاران و پاكيزگان را دوست مىدارد .
و نيز مىفرمايد : . . . فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ « 2 » ؛ در آن ( مسجد قبا ) ، مردانى هستند كه دوست دارند خود را پاك سازند ، و خدا كسانى را كه خواهان پاكىاند ، دوست مىدارد .
پس از مجموع اين آيات روشن مىشود كه حقايق و مفاهيم و معارف قرآن ، در خور فهم همه نيست و درك آنها نيازمند چيزهايى است كه پيش از پرداختن به فهم و درك قرآن ، بايد به آنها دست يافت . بايد سير الى الله نمود و به تهذيب نفس و تكميل روح و تطهير باطن پرداخت تا داراى نفسى پاك و دلى مطهر شد و دوستى خداوند را بدست آورد . در اين صورت ، خداوند نيز توفيق دريافت قرآن كريم را ارزانى مىدارد .
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 222 .
( 2 ) . سوره توبه ، آيه 108 .