2 . كار بد و زشت ، هر چه در نظر انسان خوب جلوه كند و فريب دهنده باشد و انسان با اميد و آرزو در پى آن برود ، پشيمانى و رسوايى در پى داشته ، دير يا زود گريبانگير انسان مىشود و انسان هر چه سعى كند كه اين رسوايى و پريشانى و پشيمانى را از خود دور سازد ، نمىتواند از پيآمدهاى آن رهايى يابد .
3 . هيچگاه راه اصلاح بسته نيست . اگر انسان بدكار ، پس از توجه به عمل خويش ، از راهى كه رفته ، برگردد و اعمالش را جبران نمايد و به فكر اصلاح خويش بيفتد ، مقدارى از عواقب اعمال بد خويش آسوده مىگردد ، هر چند همه آثار و تبعات اعمالش از بين نمىرود .
4 . انسان ، همانگونه كه در كارهاى مفيد و سودمند ، نيازمند هدايت و راهنمايى است و اگر رفيق خوب و تربيت مناسب و مربى آگاه داشته باشد ، راحتتر و سريعتر به طريق درست دسترسى مىيابد ، در انجام اعمال زشت و نكوهيده نيز ، گاهى تحت تأثير عوامل خارجى قرار گرفته و گمراه مىشود ، تا جايى كه عقل و خرد انسان در نتيجه وسوسههاى خارجى ، به بيراهه رفته و او را به ورطه هلاكت مىاندازد . انسان بايد فريب اين عوامل را نخورده و تسليم آنها نگردد و گرنه گمراه خواهد شد .
خلاصه آن كه ، آنچه از آيات فراوان ديگر قرآن استفاده مىشود ، از اين آيات هم به زبان ديگر بدست مىآيد . به عنوان نمونه به آيات زير توجه نماييد :
1 . أَلَم أَعْهَدْ إِلَيْكُم يَا بَنِى آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُّوٌّ
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 282
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٨٢