اينگونه آدم به پروردگار خود عصيان ورزيد و بيراهه رفت . پروردگارشان بر آن دو بانگ زد : « مگر شما را از اين درخت منع نكردم و به شما نگفتم كه در حقيقت شيطان براى شما دشمنى آشكار است ؟ » گفتند : « پروردگارا ! ما بر خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نكنى ، بدون شك از زيان كاران خواهيم بود . » خداوند فرمود : « فرود آييد كه بعضى از شما دشمن بعضى ديگريد و براى شما در زمين تا هنگامى معين ، قرارگاه و برخوردارى است » . سپس آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت نمود و خدا او را برگزيد و بر او ببخشيد و وى را هدايت كرد . آن گاه خداوند فرمود : « جملگى از آن فرود آييد ، پس اگر
از جانب من شما را هدايتى رسد ، آنان كه هدايتم را پيروى كنند ، برايشان بيمى نيست و غمگين نخواهند شد و نه گمراه مىشوند و نه تيره بخت » . « 1 »
مطالب بسيار ارزندهاى از اين آيات شريفه بدست مىآيد كه برخى از آنها عبارتند از :
1 . آنچه انسان انجام مىدهد ، خوب يا بد ، زشت يا زيبا ، طاعت يا عصيان ، مسؤوليتش با خود انسان است ، زيرا انسان موجود انتخاب كننده است و به اختيار و انتخاب خود ، عمل مىكند و در اعمال و كردار خود ، مجبور و مضطر نيست .
هامش
( 1 ) . ر . ك : سورههاى بقره ، آيات 30 - 38 ؛ اعراف ، آيات 11 - 25 ؛ حجر ، آيات 26 - 43 ؛ اسراء ، آيات 61 - 65 ؛ طه ، آيات 115 - 123 ؛ ص ، آيات 69 - 85 .