و اشتباه نمىشويم و هم در تطبيق بر واقعيت ترديد و شك پيدا نمىكنيم ، و چون از بنيانگذار دين گرفته شده است مىدانيم در تفسير ، تفسير غلط و ناروا نكردهايم .
از تأمل در آيات قرآن معلوم مىشود گذشته از پيغمبر اسلام ، پيامبران ديگر هم در دعوتشان جز اين حقيقت ، هدف ديگرى نداشتند چنان كه در سوره شورى - آيه 13 - مىفرمايد : شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى « شريعت و آيينى را كه خدا براى شما قرار داد همان است كه نوح را به آن سفارش نمود و بر تو نيز همان را وحى نموديم و به ابراهيم و موسى و عيسى هم همين را توصيه كرديم » و در سوره بينه - آيه 5 - مىفرمايد : وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاء وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ « اهل كتاب ( در كتب آسمانى ) امر نشدند مگر به اين كه خدا را پرستش كنند و طاعت خود را از شرك و بتپرستى خالص كرده از باطل دورى نمايند و نماز بپادارند و زكات بدهند و اين است دين محكم و خللناپذير » .
آرى حقيقت دين كه همه انبياء بدان دعوت نمودند ، تسليم شدن در پيشگاه خداست و بس ، هرچند گاهى دين به معناى وسيعترى گفته مىشود كه شامل اديان و مذاهب باطل هم مىگردد .
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 199
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٩٩