سوره مرسلات وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ نيز ترجيعوار بدون آن كه مقيد به ارتباط معنايى باشد ، به صورت فزايندهاى از اوائل سوره ظاهر مىشود و هر چه به پايان سوره نزديكتر مىشويم تكرارش بيشتر مىگردد . . . » . « 1 »
بقيه گفته او را بعضى از نويسندگان اينگونه تلخيص نمودهاند : « رخ نمودن چند آيه در وسط يك سوره به نحوى كه با بقيه آيات و با فضاى كلى آن سورهها بىارتباط است ، فقط بدين وجه قابل توجيه است كه بينگاريم اين قسمت بر پشت روى صحيفهها نوشته شده بوده و هنگام كتابت جابجا شده و بىجا به ثبت رسيده است ، از جمله آيات 16 تا 19 از سوره قيامة لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ * إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ * فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ * ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ . نمونه ديگر آيه 17 تا 20 سوره غاشيه است : أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ * وَإِلَى السَّمَاء كَيْفَ رُفِعَتْ * وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ * وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ اين آيات با آيات قبل و بعد ارتباط ندارند » . « 2 »
« مونتگمرى وات » در شرح نظريه بالا گفته است :
« مىتوان پذيرفت كه عدم تلائم و تداوم بعضى آيات يك سوره مىتواند به مسأله ديگر مربوط باشد ، نه اشتباه در بازنويسى و تدوين و بر
هامش
( 1 ) . خرمشاهى ، ذهن و زبان حافظ ، ص 9 .
( 2 ) . همان ، ص 11 .