« مسألهء 3313 » كسى كه از روى عمد به قصد خودكشى مثلًا زخمى به خود زده يا سمّى خورده است كه به واسطهء آن ، يقين يا گمان به مردن او پيدا مىشود ، اگر بعد از اين عمل وصيّت كند كه مقدارى از مال او را به مصرفى برسانند ، صحيح نيست ، ولى اگر قبل از آن وصيّت كرده باشد ، صحيح است .
« مسألهء 3314 » اگر انسان وصيّت كند كه چيزى به كسى بدهند ، در صورتى آن كس مالك آن چيز مىشود كه آن را قبول كند ، اگرچه قبول در حالِ حيات وصيّت كننده باشد .
« مسألهء 3315 » وصىّ بايد مسلمان و عاقل و مورد اطمينان باشد و به احتياط واجب بايد بالغ باشد ، ولى غير بالغ را مىتوان به همراه بالغ وصى قرار داد ، در اين صورت اجراى وصيّت با بالغ خواهد بود و پس از بلوغ صغير ، با هم به وصيّت عمل مىكنند .
« مسألهء 3316 » اگر كسى چند وصى براى خود معيّن كند ، چنانچه اجازه داده باشد كه هر كدام به تنهايى به وصيّت عمل كنند ، لازم نيست در انجام وصيّت از يكديگر اجازه بگيرند و اگر اجازه نداده باشد - چه گفته باشد كه همه با هم به وصيّت عمل كنند و چه نگفته باشد - بايد با نظر يكديگر به وصيّت عمل نمايند و اگر حاضر نشوند كه با يكديگر به وصيّت عمل كنند و در تشخيص مصلحت اختلاف داشته باشند ، در صورتى كه تأخير و مهلت دادن باعث شود كه عمل به وصيّت معطّل بماند ، حاكم شرع آنها را مجبور مىكند كه تسليم نظر كسى شوند كه صلاح را تشخيص دهد و اگر اطاعت نكنند ، به جاى آنان ديگران را معيّن مىنمايد و اگر يكى از آنان قبول نكرد ، يك نفر ديگر را به جاى او تعيين مىنمايد .
« مسألهء 3317 » اگر انسان از وصيّت خود برگردد ، مثلًا بگويد ثلث مالش را به كسى بدهند و بعد بگويد به او ندهند ، وصيّت باطل مىشود و اگر وصيّت خود را تغيير دهد ، مثل آن كه قيّمى براى بچّههاى خود معيّن كند و بعد ديگرى را به جاى او قيّم نمايد ، وصيّت اوّل او باطل مىشود و بايد به وصيّت دوم او عمل نمايند .
« مسألهء 3318 » اگر كارى كند كه معلوم شود از وصيّت خود برگشته ، مثلًا خانهاى را كه وصيّت كرده به كسى بدهند ، بفروشد يا ديگرى را براى فروش آن وكيل نمايد ،
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 632
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦٣٢