كسى زنا نمىكرد . » « 1 » بنابر اين كسى كه امكان ازدواج دائم را نداشته باشد و نتواند خود را از گناه بازدارد يا بترسد دچار فحشا گردد ، بايد با ازدواج موقّت خود را حفظ نمايد .
« مسألهء 2903 » عقد موقّت زن اگرچه براى لذّت بردن هم نباشد ، صحيح است .
« مسألهء 2904 » در عقد موقّت اگر مهر معيّن نشود ، عقد باطل است و اگر مدّت معيّن نشود ، به عقد دائم تبديل مىشود .
« مسألهء 2905 » شوهر بنابر احتياط واجب نبايد بيش از چهار ماه آميزش با متعهء خود را ترك كند .
« مسألهء 2906 » زنى كه صيغه مىشود ، اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او آميزش نكند ، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذّتهاى ديگر از او ببرد ، ولى اگر بعد به آميزش راضى شود ، شوهر مىتواند با او آميزش نمايد .
« مسألهء 2907 » زنى كه متعه شده ، اگرچه آبستن شود ، حقّ خرجى ندارد .
« مسألهء 2908 » زنى كه متعه شده حقّ همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد و شوهر هم از او ارث نمىبرد ، مگر اين كه هنگام عقد شرط شده باشد كه از يكديگر ارث ببرند و يا اين كه شرط شده باشد كه فقط مرد از زن و يا فقط زن از مرد ارث ببرد .
« مسألهء 2909 » زنى كه متعه شده اگر نداند كه حقّ خرجى و همخوابى ندارد ، عقد او صحيح است و براى آن كه نمىدانسته ، حقّى به شوهر پيدا نمىكند .
« مسألهء 2910 » زنى كه متعه شده مىتواند بدون اجازهء شوهر از خانه بيرون برود ، ولى اگر به واسطهء بيرون رفتن او حقّ شوهر از بين برود ، بيرون رفتن او حرام است .
« مسألهء 2911 » اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدّت و مبلغ معيّنى او را براى خود متعه نمايد ، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدّت يا مبلغى كه معيّن شده او را متعه كند ، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد : « راضى هستم » ، عقد صحيح
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، چاپ آل البيت ، باب 1 از « أبواب المتعة » ، ح 2 و 20 ، ج 21 ، ص 5 و 10 .