است و گرنه باطل است .
« مسألهء 2912 » اگر پدر و جدّ پدرى بخواهند براى محرم شدن - يك ساعت يا دو ساعت - زنى را به عقد پسر نابالغ خود در آورند يا دختر نابالغ خود را براى محرم شدن به عقد كسى درآورند ، در صورتى صحيح است كه به مصلحت طفل باشد و به طور جِدّى قصد انشاى عقد را داشته باشند و بنابر احتياط پسر و دختر قابل استمتاع باشند و گرنه تنها براى محرميّت ، صيغه خواندن خالى از اشكال نيست .
« مسألهء 2913 » اگر پدر يا جدّ پدرى ، طفل خود را كه در محلّ ديگرى است و نمىداند زنده است يا مرده ، براى محرم شدن به عقد كسى درآورد ، در صورتى كه قصد جِدّى حاصل شود و امكان استمتاع هم باشد ، بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مىشود و چنانچه بعداً معلوم شود كه در هنگام عقد آن طفل زنده نبوده ، عقد باطل است و كسانى كه به واسطهء عقد ظاهراً محرم شده بودند ، نامحرمند .
« مسألهء 2914 » اگر مرد مدّت متعه را ببخشد ، چنانچه با زن آميزش كرده باشد ، بايد تمام چيزى را كه به عنوان مهر قرار گذاشته به او بدهد و اگر آميزش نكرده باشد ، بايد نصف چيزى را كه به عنوان مهر قرار گذاشتهاند به او بدهد .
« مسألهء 2915 » مرد مىتواند زنى را كه متعهء او بوده ، پس از تمام شدن مدت متعه و يا بخشيدن مدت آن و در حالى كه هنوز عدّهاش تمام نشده ، به عقد دائم يا موقّت خود در آورد .
مسائل متفرّقهء زناشويى
« مسألهء 2916 » كسى كه به واسطهء نداشتن همسر به حرام مىافتد ، واجب است ازدواج كند .
« مسألهء 2917 » اگر مسلمانى منكر خدا يا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شود يا حكم ضرورى دين - يعنى حكمى كه مسلمانان جزء دين اسلام مىدانند ، مثل واجب بودن نماز و روزه - را انكار كند ، در صورتى كه انكار آن حكم به انكار خدا يا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم برگردد و با توجه به اين موضع آن را انكار كند ، « مرتدّ » است .
« مسألهء 2918 » مرتد بر دو قسم است :