سفر او لازم باشد يا رفتن به چنين سفرى جزيى از مخارج معمول زندگى يا جزيى از شئون زن باشد كه در اين صورت مخارج آن بر عهدهء مرد است و همچنين اگر شوهر مايل باشد كه زن را سفر ببرد ، بايد خرج سفر او را بدهد .
« مسألهء 2887 » زن در مالكيّت اموال خويش استقلال دارد ، يعنى آنچه شرعاً به دست مىآورد ، مال خود اوست و شوهر بدون رضايت وى حقّ تصرّف در اموال او را ندارد ، اگرچه در بسيارى از مصارف احتياج به اجازهء شوهر دارد ، بلكه خوب است زن در مقام تصرّف در اموال خويش رضايت شوهر خود را تحصيل نموده و از او اجازه بگيرد .
« مسألهء 2888 » جهيزيّهاى كه زن به خانهء شوهر مىبرد ، جزء اموال زن است و هنگام طلاق مىتواند همهء آن را با خود ببرد ، بلكه در هر صورت اختيار با اوست .
« مسألهء 2889 » هدايايى كه براى زن آوردهاند ، جزء دارايى زن مىباشد و هدايايى كه به نحو مشترك براى زن و شوهر آوردهاند ، نصف آن جزء دارايى زن به شمار مىآيد .
« مسألهء 2890 » اموالى كه زن در مدّت زناشويى از راه تلاش و فعاليّت به دست آورده ، جزء دارايى او مىباشد و آنچه شوهر به او بخشيده ، بنابر احتياط واجب جزء دارايى زن شمرده مىشود .
« مسألهء 2891 » اگر شوهر هزينههاى زن را روزانه يا ماهانه به وى داده باشد و زن در مصرف آن صرفهجويى كرده و از اين راه وجوهى پس انداز نموده باشد ، آنچه پسانداز كرده جزء اموال اوست ؛ ولى اگر شوهر وجوهى را به عنوان مخارج زندگى در منزل بگذارد و زن مخارج روزانهء منزل را از آن بردارد ، چنانچه چيزى صرفه جويى شود و باقى بماند ، متعلّق به شوهر است و زن نمىتواند براى خود بردارد .
« مسألهء 2892 » مرد نمىتواند زن دائمى خود را به گونهاى ترك كند كه نه مثل زن شوهردار باشد نه مثل زن بىشوهر و احتياط مستحب آن است كه هر چهار شب يك شب نزد او بماند مگر اين كه زن گذشت نمايد .
« مسألهء 2893 » شوهر نمىتواند بيش از چهار ماه ، آميزش با همسر دائمى خود را
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 545
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٤٥