ترك كند .
« مسألهء 2894 » اگر يكى از زن يا شوهر ، بچّه بخواهد و ديگرى نخواهد ، در صورتى كه هيچ كدام عذر موجّه و شرعى نداشته باشند ، حقّ كسى كه بچّه مىخواهد مقدّم است ، مگر اين كه طرف ديگر به طور صريح يا ضمنى جزء عقد ازدواج شرط كرده باشد كه بچهدار نشوند ؛ ولى چنانچه زن عذر موجّه و شرعى داشته باشد ، مثل اين كه باردار شدن براى او ضرر جانى مهم داشته باشد ، شوهر نمىتواند بچّهدار شدن را به او تحميل نمايد .
احكام مَهريّه
« مسألهء 2895 » « مَهر » اندازهء معيّنى ندارد و مىتوان هر چيز حلالى را كه ارزش داشته باشد - كم باشد يا زياد ، عين باشد يا منفعت - و قابل تملّك باشد مهر قرار دهد و از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است كه فرمودهاند : « بهترين زنان امّت من زنى است كه از همه زيباتر و از همه كم مهرتر باشد . » « 1 » « مسألهء 2896 » تعيين مقدار مهر بستگى به رضايت زن و شوهر دارد ، ولى بهتر است مهر زنان مؤمن مطابق « مَهر السُّنّة » باشد ، يعنى مهرى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم براى هر يك از زنان و دختران خود از جمله حضرت فاطمه زهرا عليها السلام قرار دادند و آن پانصد درهم نقره سكّهدار است كه وزن هر درهم « 6 / 12 » نخود مىباشد و جمعاً « 5 / 262 » مثقال معمولى نقره سكّهدار مىشود و قيمت آن تابع نرخ روز است .
« مسألهء 2897 » اگر مرد مهر زن را در عقد معيّن كند و قصدش اين باشد كه آن را ندهد ، عقد صحيح است ، ولى مهر را بايد بدهد .
« مسألهء 2898 » بايد مهريّه براى طرفين عقد ( زن و شوهر ) به نحوى كه رفع جهالت بشود ، معلوم باشد .
« مسألهء 2899 » براى پرداخت تمام يا قسمتى از مهريّه مىتوان مدّت يا اقساطى
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، چاپ آل البيت ، باب 52 از « أبواب مقدّمات النكاح وآدابه » ، ح 3 ، ج 20 ، ص 112 .