نمايد ، نبايد بيش از يك همسر براى خود اختيار كند .
« مسألهء 2880 » زنى كه عقد دائم شده ، نبايد بدون اجازه شوهر از خانه بيرون رود ، امّا اگر بيرون رفتن زن براى حوائج شخصى و لازم ، منافاتى با حقوق شوهر نداشته باشد ، بيرون رفتن او حرام نيست ، ولى زن بايد خود را براى هر لذّت متعارفى كه شوهر او مىخواهد ، تسليم نمايد و بدون عذر شرعى از آميزش با او جلوگيرى نكند و اگر زن در اين موارد از شوهر اطاعت كند ، تهيّهء غذا و لباس و منزل او و لوازم ديگرى كه عرفاً جزيى از هزينهء زندگى زن مىباشد ، بر شوهر واجب است و اگر تهيّه نكند - چه توانايى داشته باشد و چه نداشته باشد - مديون زن است .
« مسألهء 2881 » اگر زن در كارهايى كه در مسألهء پيش گفته شد از شوهر اطاعت نكند ، گناهكار است و حقّ غذا و لباس و منزل و همخوابى ندارد ، ولى مهريّهء او از بين نمىرود .
« مسألهء 2882 » مرد نمىتواند همسر خود را به كارهاى خلاف شرع يا كارهايى كه انجام آنها بر زن واجب نيست ، مجبور نمايد و زن مىتواند در اين گونه امور از شوهر اطاعت نكند ، بلكه در امور خلاف شرع نبايد از او اطاعت نمايد .
« مسألهء 2883 » بعيد نيست گفته شود حقوق زن و شوهر در برابر يكديگر است ، بنابر اين زمانى كه يكى از آنان بدون عذر موجّه از اداى حقّ ديگرى امتناع مىنمايد ، ديگرى نيز بتواند از اداى حقوق او امتناع نمايد .
« مسألهء 2884 » كارهايى كه زن انجام مىدهد و مستلزم پايمال شدن حقوق شوهر نمىشود - نظير وصيّت كردن يا قبول وصيّت - احتياج به اجازهء شوهر ندارد .
« مسألهء 2885 » مرد حق ندارد زن خود را به خدمت خانه مجبور كند ، مگر در مناطقى كه كار در خانه جزء وظايف زن محسوب مىشود به گونهاى كه در ازدواج جزء شرايط عقد به حساب مىآيد ، يعنى عقد مبنى بر آن انجام مىگيرد .
« مسألهء 2886 » مخارج سفر زن اگر بيشتر از مخارج وطن باشد ، در صورتى كه جزيى از هزينهء معمول زندگى به حساب نيايد ، بر عهدهء شوهر نيست ، مگر اين كه
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 544
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٤٤