اوّل : « عقد دائم » و آن عقدى است كه مدّت ندارد و به واسطه آن زن و مرد تا پايان زندگى به هم حلال مىشوند و همسرى را كه به اين صورت عقد مىشود ، « همسر دائم » مىگويند .
دوم : « عقد موقّت » و يا « مُتْعه » و آن عقدى است كه با آن زن و مرد به طور موقّت و تا زمان محدودى به هم حلال مىشوند و زنى را كه به اين صورت عقد مىشود ، « همسر موقّت » مىگويند .
احكام خواستگارى
« مسألهء 2810 » از هر زنى بجز زنانى كه ازدواج با آنان حرام است - و در مسائل آينده بيان خواهد شد - و زنانى كه در عدّه هستند يا در حال احرامند ، مىتوان خواستگارى نمود .
« مسألهء 2811 » خواستگارى و وعدهء ازدواج ايجاد محرميّت يا زناشويى نمىكند ، اگرچه مهريهاى كه براى زمان عقد تعيين شده است از پيش پرداخت شده باشد ؛ بنابر اين هر يك از زن و مرد قبل از عقد ازدواج مىتوانند از آن منصرف شوند و طرف ديگر نمىتواند او را مجبور به ازدواج كند .
« مسألهء 2812 » هر يك از نامزدها مىتوانند در صورت به هم خوردن نامزدى ، هدايايى را كه براى وصلت مورد نظر به طرف ديگر يا پدر و مادر او دادهاند ، مطالبه كنند و در صورتى كه عين آنها موجود نباشد ، مىتوانند بهاى هدايايى را كه عادتاً نگهداشته مىشود مطالبه نمايند ، مگر اين كه هدايا بدون تقصير طرف ديگر تلف شده باشند .
« مسألهء 2813 » اگر در دوران نامزدى ، يكى از طرفين بميرد ، بنابر احتياط واجب طرف ديگر نمىتواند هدايايى را كه در مسألهء قبل گفته شد مطالبه نمايد .
« مسألهء 2814 » سزاوار است هر يك از زن و مرد قبل از وصلت يا قبل از پاسخ به خواستگارى ، آزمايشات پزشكى مربوطه را انجام دهند .