معلوم بودن عيب به خاطر غيبت قبلى باشد ولى احتياط آن است در موردى كه شخص متجاهر به فسق نباشد ، از وى غيبت نكنند .
دهم : موردى كه در صدد ردّ كسى باشد كه نسبت دروغى را به او يا شخص مؤمن ديگرى وارد آورده است .
لازم است در تشخيص مصاديق مواردى كه بيان شد ، دقّت و احتياط لازم به عمل آيد و به حدّاقل و ضرورت اكتفا شود .
« مسألهء 2792 » هرگاه در جلسهاى نسبت به شخص مؤمنى غيبت شود و يكى از استثناهايى كه در مسألهء قبل بيان شد وجود نداشته باشد ، علاوه بر اين كه گوشدادن به آن حرام است ، بر هر فردى كه قدرت دارد واجب است آن غيبت را ردّ كند و از آن مؤمن دفاع نمايد . در روايات اسلامى آمده است : « هر كس قدرت دفاع از برادر مؤمن خود را كه مورد غيبت و ستم قرار گرفته داشته باشد و دفاع نكند و در اثر سكوت او آن مؤمن ذليل شود ، خداوند او را در دنيا و آخرت ذليل خواهد كرد » . « 1 » « مسألهء 2793 » اگر مسلمانى در معرض خطر جانى قرار بگيرد ، خواه در اثر گرسنگى يا تشنگى باشد يا به جهت غرق شدن ، تصادف ، برق گرفتگى و نظاير آن ، بر هر مسلمانى كه اطّلاع پيدا مىكند واجب است به هر شكل ممكن و در حدّ توان او را نجات دهد .
« مسألهء 2794 » مستحب است مسلمان هنگام برخورد با مسلمان ديگر سلام كند و نسبت به سلام كردنِ « سواره به پياده » و « ايستاده به نشسته » و « كوچكتر به بزرگتر » زياد سفارش شده است .
« مسألهء 2795 » در غير نماز ، مستحب است جواب سلام را بهتر از سلام بگويند ، مثلًا اگر كسى بگويد : « سَلامٌ عَلَيْكُمْ » جواب بدهد : « سَلامٌ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّه » اما در حال نماز ، بنابر احتياط واجب بايد به همان مقدار اكتفا نمايد .
« مسألهء 2796 » اگر دو نفر همزمان به يكديگر سلام كنند ، بر هر يك واجب است
هامش
( 1 ) - وسائلالشيعة ، چاپ آل البيت ، باب 156 از « أبواب أحكامالعِشرة » ، ح 1 و 2 و 4 و 7 ، ج 12 ، ص 291 - / 293 .