احكام معاشرت و روابط اجتماعى و بينالمللى
معاشرت و روابط بين مسلمانان بايد بر اساس برادرى و رعايت حقوق و حيثيّت و نواميس يكديگر تنظيم گردد ؛ پس امورى از قبيل عدالت ، احسان ، صداقت ، احترام ، حسن ظن ، فداكارى ، اداى امانت ، حفظ اسرار يكديگر ، اصلاح ذاتالبين ، مشورت با يكديگر و تعاون در اعمال خير ، در معاشرت با يكديگر بايد رعايت شوند ، بخصوص اگر طرف معاشرت ، پدر و مادر و بستگان ، بزرگان دين و دانش ، معلّمان و استادان ، زنان و خردسالان و افراد محروم و مستضعف و سالخورده و يا مصيبتديدگان باشند .
« مسألهء 2787 » بر مسلمانان لازم است روابط اجتماعى خود را از امورى همچون غيبت ، تهمت ، حسد ، تكبّر ، تجسّس ، دروغ ، تملّق ، خدعه و مكر ، رشوه ، سوء ظن ، فتنهانگيزى ، خيانت ، نفاق ، استهزا ، تضييع حقوق يكديگر و ظلم و از هرگونه معصيت پاك گردانند .
« مسألهء 2788 » آزار رساندن به مؤمن ، به هر شكل كه باشد و نيز توهين و تضعيف و هتك حُرمت او حرام است و در بعضى از روايات حرمت « مؤمن » از حرمت « كعبه » بالاتر شمرده شده و اذيّت و آزار او در رديف محاربه با خداوند قرار گرفته است « 1 » ؛ بنابر اين بر همگان لازم است كه حرمت يكديگر را نگاه داشته از توهين و هتك و تمسخر و ستم به ديگران شديداً بپرهيزند .
« مسألهء 2789 » يكى از گناهان كبيره كه وعدهء عذاب بر آن داده شده ، « غيبت » است و معناى « غيبت » آن است كه شخص ، عيب برادر يا خواهر مؤمن خود را در غياب
هامش
( 1 ) - وسائلالشيعة ، چاپ آل البيت ، باب 147 از « أبواب أحكامالعِشرة » ، ح 1 و 2 و 3 ، ج 12 ، ص 269 و 270 .