احكام صدقه
صدقه دادن كه يك اقدام خالصانه و صادقانه مىباشد ، مورد سفارش قرآن كريم و احاديث فراوان قرار گرفته و موجب خير و بركت در زندگى ، دفع بلا و مرگهاى ناگهانى و شفاى بيماران مىشود و همانطور كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم فرموده : « كلّ معروف صدقه » « 1 » يعنى هر كار خير و پسنديدهاى ، صدقه محسوب مىشود و اقداماتى كه موجب هدايت گمراهان ، حمايت نيازمندان و عمران و آبادانى مادى و معنوى جامعه گردد ، ماندگارتر و مفيدتر مىباشد .
« مسألهء 2709 » « صدقه » بر دو قسم است :
اوّل : صدقهء واجب ، نظير زكاتِ مال ، زكات فطره ، ردّ مظالم ( يعنى جبران تجاوزات انسان به اموال مردم با جهل به صاحبان آنها كه به اجازهء مجتهد جامعالشرايط صدقه داده مىشود ) و كفّارههاى گوناگون .
دوم : صدقهء مستحب ، يعنى احسان و اعانت مالى به ديگران يا تأسيس مؤسسهء خيريه كه منافع آن عايد عموم گردد كه دربارهء خواص و آثار آن روايات زيادى وارد شده است .
« مسألهء 2710 » صدقه دهنده علاوه بر اين كه بايد بالغ ، عاقل و غير سفيه باشد و به واسطهء ورشكستگى توسّط حاكم شرع از تصرّف در اموال خود منع نشده باشد ، بايد قصد قربت هم داشته باشد و صدقه را بدون عوض به شخص مورد نظر بدهد .
« مسألهء 2711 » صدقه دهنده پس از تحويل دادن مال نمىتواند آن را به هم بزند و صدقه را پس بگيرد ، هر چند آن شخص از ارحام و بستگان او نباشد .
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 93 ، ص 119 .