« مسألهء 2720 » لازم نيست در وقف صيغه بخوانند و يا صيغهء وقف را به عربى بخوانند ، بلكه با هر لفظ يا عملى وقف بودن چيزى را بفهماند و آن را تحويل دهد ، صحيح است ؛ مثلًا اگر بگويد : « خانهء خود را وقف كردم » و آن را تحويل موقوفعليه يا متولى وقف دهد ، وقف صحيح است و محتاج به قبول هم نيست ، حتّى در وقف خاص .
« مسألهء 2721 » وقف بايد منجّز و بدون ترديد انجام شود ، پس اگر واقف آن را معلّق به شرطى كند كه وجود آن شرط در حال يا آينده قطعى يا محتمل باشد ، دو صورت دارد :
اوّل : چنانچه آن شرط از شرايط صحّت وقف نباشد ، صحّت وقف محلّ اشكال است ، مثل اين كه بگويد : « اگر خداوند پسرى به من عطا كرد ، خانهام وقف باشد » .
دوم : اگر آن شرط در نظر واقف قطعى باشد و در صحّت وقف دخالت داشته باشد ، وقف صحيح است ، مانند اين كه بگويد : « اگر آن خانه مال من باشد ، آن را وقف نمودم » .
« مسألهء 2722 » اگر ملكى را براى وقف معيّن كند و پيش از خواندن صيغهء وقف پشيمان شود يا بميرد ، چنانچه موقوفعليه آن را تحويل گرفته باشد ، وقف صحيح و لازم است و اگر تحويل نگرفته باشد ، وقف صحيح نيست و اختيار آن با ورثه است .
« مسألهء 2723 » كسى كه مالى را وقف مىكند بايد براى هميشه وقف كند ، پس اگر مثلًا بگويد : « اين مال تا ده سال وقف باشد و بعد نباشد » و يا بگويد : « اين مال تا ده سال وقف باشد و بعد تا پنج سال وقف نباشد و بعد دوباره وقف باشد » باطل است و به احتياط واجب بايد وقف از هنگام خواندن صيغه باشد ، پس اگر مثلًا بگويد : « اين مال بعد از مردن من وقف باشد » ، چون از هنگام خواندن صيغه تا مردن وى وقف نبوده ، اشكال دارد .
« مسألهء 2724 » چيزى كه وقف مىشود بايد « عين » آن موجود و مشخّص باشد ، بنابر اين وقف كردن « دَين » مانند اين كه بگويد : « آنچه را از فلانى طلب دارم وقف نمودم » يا وقف نمودن چيزى كه مشخّص نيست ، مانند اين كه بگويد : « يكى از باغهايم را وقف نمودم » صحيح نيست . همچنين اگر منافع چيزى را وقف كند ، مثلًا بگويد : « منافع و استفادهء خانهام را وقف نمودم » صحيح نمىباشد ، ولى وقف كردن خانه براى سكونت در
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 508
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٠٨