تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 503

مساهمون:

ص٥٠٣
خود او قصد تحويل گرفتن براى آنها بنمايد . « مسألهء 2701 » لازم نيست پس از هبه فوراً جنس را تحويل دهد ، بلكه هرگاه جنس را به طرف تحويل دهد ملك او مىشود و اگر هبه كننده يا كسى كه به او هبه شده پيش از تحويل بميرد يا هبه كننده فاقد شرايط شود ، هبه باطل مىشود و مال به ورثهء هبه كننده منتقل مىگردد . « مسألهء 2702 » هبه ، عقد جايز است و هر يك از دو طرف مىتوانند آن را به هم بزنند ، هرچند بهتر است هبه كننده چيزى را كه بخشيده از آن چشم بپوشد و هبه را به هم نزند ولى در پنج مورد هبه كننده نمىتواند هبه را به هم بزند : اوّل : در برابر هبه‌اى كه كرده چيزى - هرچند كم - از طرف مقابل گرفته باشد ، خواه گرفتن عوض در بخشش شرط شده باشد يا طرف مقابل خودش آن را در مقابلِ بخشش به بخشنده بپردازد . دوم : آن چيز را « قربةً الى اللَّه » بخشيده باشد . سوم : بخشش به يكى از خويشان متعارف باشد و بنابر احتياط واجب اگر زن و شوهر هم چيزى را به يكديگر هبه كنند ، نبايد آن را به هم بزنند . چهارم : مالى كه بخشيده به حال خود باقى نمانده باشد ، يعنى همه يا بعضى از آن به طور كلّى تلف شده يا صورت آن كلًا تغيير كرده باشد - مانند نانى كه خورده يا پارچه‌اى كه دوخته شده است - و يا اين كه به ديگرى منتقل شده باشد . پنجم : يكى از دو طرف هبه بميرد ، پس اگر هبه كننده پس از تحويل دادن بميرد ، بنابر احتياط واجب وارثان او نمىتوانند هبه را پس بگيرند و اگر هبه گيرنده پس از تحويل بميرد ، مال به ورثهء او منتقل مىشود و بنابر احتياط واجب هبه كننده نمىتواند آن را پس بگيرد . « مسألهء 2703 » « ابراء » عبارت از اين است كه طلبكار به اختيار از حق خود صرف‌نظر كند ؛ بنابر اين اگر انسان از كسى طلب داشته باشد ، مىتواند گذشت كند و قبول بدهكار شرط نيست و در اين صورت ديگر نمىتواند آن را به هم بزند .