مىتوانند مال رهن را نزد شخص ثالث و يا كسى كه حاكم شرع تعيين مىكند به امانت بگذارند .
« مسألهء 2600 » استفاده از منافع چيزى كه گرو مىگذارند ، متعلّق به صاحب مال است .
« مسألهء 2601 » طلبكار و بدهكار نمىتوانند مالى را كه گرو گذاشته شده ، بدون اجازهء يكديگر ملك كسى كنند ، مثلًا آن را ببخشند يا بفروشند ، ولى اگر يكى از آنان آن را ببخشد يا بفروشد و بعد ديگرى بگويد : « راضى هستم » اشكال ندارد .
« مسألهء 2602 » اگر طلبكار چيزى را كه گرو برداشته با اجازهء بدهكار بفروشد ، پول آن هم مثل خود مال گرو مىباشد .
« مسألهء 2603 » اگر هنگامى كه بايد بدهى خود را بدهد ، طلبكار مطالبه كند و او ندهد ، طلبكار در صورتى كه وكيل از طرف مالك باشد ، مىتواند مالى را كه گرو برداشته بفروشد و طلب خود را بردارد و بايد بقيّه را به بدهكار بدهد ، و چنانچه وكالت از مالك نداشته باشد ، اگر به حاكم شرع دسترسى داشته باشد ، بنابر احتياط واجب بايد براى فروش آن از حاكم شرع اجازه بگيرد .
« مسألهء 2604 » اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته و چيزهايى كه مانند اثاثيّهء خانه مورد احتياج اوست ، چيز ديگرى نداشته باشد ، طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه كند ، ولى اگر مالى كه گرو گذاشته خانه و اثاثيّه هم باشد ، طلبكار مىتواند بفروشد و طلب خود را بردارد .
« مسألهء 2605 » رهن در دست رهن گيرنده امانت است ؛ پس در صورت تلف شدن يا معيوب شدن ، چنانچه كوتاهى يا زيادهروى نسبت به آن نكرده باشد ، ضامن نيست .
« مسألهء 2606 » عقد رهن پس از تحويل دادن آن از طرف رهن دهنده - يعنى بدهكار - قابل به هم زدن نيست ، ولى رهن گيرنده - يعنى طلبكار - مىتواند آن را به هم بزند .
« مسألهء 2607 » رهن با مرگ رهن دهنده يا رهن گيرنده باطل نمىشود و اگر طلبكارى كه نسبت به مالِ رهن حق دارد ، بميرد ، اين حق به ورثهء او منتقل مىشود و
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 484
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٨٤