قرارداد كرد .
« مسألهء 2483 » صورت عقد بيمه چند نحو است : يكى آن كه بيمهگزار بگويد : « به عهدهء من است فلان مبلغ را در فلان تعداد قسط هر كدام به مبلغ فلان بدهم ، در مقابل اگر خسارتى به مغازهء من ، مثلًا از ناحيهء حريق يا دزدى وارد شود ، جبران نمايى » و طرف هم قبول كند ، يا بگويد : « بر عهدهء من است خسارتى را كه به مغازه شما از ناحيهء حريق يا دزدى وارد مىشود در مقابل آن كه فلان مقدار بدهى جبران نمايم » و بايد تمام قيودى كه در مسألهء سابق ذكر شد معلوم و قرارداد شوند .
« مسألهء 2484 » لازم نيست در قرارداد بيمه ميزان خسارت تعيين شود ؛ پس اگر قرار بگذارند كه هر مقدار خسارت وارد شد جبران كنند ، صحيح است ، ولى در عقد بيمه بايد تعهدات طرفين عرفاً معلوم و معين باشد .
« مسألهء 2485 » اگر عدّهاى با سرمايهء مشترك خود مؤسّسهاى را تأسيس كنند و قرار بگذارند كه هر خسارتى به هر كدام از آنان وارد شود آن مؤسّسه جبران نمايد ، اشكال ندارد و بايد طبق قرارداد عمل شود و آن را « بيمهء متقابل » مىنامند و در اين فرض چنانچه شركت مذكور با پول جمع شدهء شركا و با اجازهء آنان به تجارت بپردازد ، صحيح است و هر يك از شركا علاوه بر دريافت خسارت مطابق قرارداد ، سهمى هم از سود تجارت خواهند داشت .
« مسألهء 2486 » چون پرداخت اقساط حقّ بيمه به عنوان قرض نيست ، بنابر اين مؤسّسهء بيمه كننده مىتواند به منظور تشويق متقاضيان بيمه ، متعهّد شود علاوه بر تأمين خسارت ، مبلغى هم به آنان بپردازد .
« مسألهء 2487 » ظاهراً با رعايت شرايطى كه ذكر شد ، تمام اقسام بيمه صحيح مىباشد ، چه بيمهء عمر باشد يا بيمهء كالاهاى تجارتى يا عمارتها يا كشتىها و هواپيماها و يا بيمه كارمندان دولت يا مؤسّسات يا بيمهء اهل يك قريه يا شهر و بيمه عقد مستقلّى است و مىتوان به عنوان بعضى از عقود ديگر از قبيل صلح ، آن را اجرا كرد .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 460
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٦٠